Page 902

جلد چهارم ۸۹۳ کتاب الغصب نگردد یک صورت آن این است که آن کنیز گر غصب بود در دست خرنده و آمد ذو الید و تاوان گرفت از خرنده قیمت آن کنیز را بنا بر حکم غصب بر خرنده است که رجوع کند بر فروشنده به آنعلام و همچنین اگر آن کنیز غصب کرده شده بود در دست خرنده بعد ازان گریخت از دست او پس مدعی با آمد و تاوان گرفت از خرنده قیمت آن کنیز را رجوع کند خرنده بآنعلام بر فروشنده پس اگر بازگشت آن کنیز از گریختن بخرنده میگردد در ملک غصب کننده که خرنده است و این حکم معلوم شد در آیند ماد آن غلام سلامت مانده است برای خرنده کنیز و نیست راهی بر فروشنده آنرا بر خرنده چنین ذکر کرده شده است در کتاب ذخیره رجل اشتری من آخر دارا لعبد والدار فی ید غیر هما وه صاحب الید یدعی انهالم يخاصم المشترى صاحب الید فلم يقض له بشئ وطلب المشترى من القاضي ان يفسخ العقد بينهما اجابه الى ذلك فان فسخ العقد بينهما وامر البائع برد العبد على المشترى تم وصلت الدار الى المشترى يوما من الدهر بسبب الاستياء فالفسخ ماض حتى لا يؤمر المشترى برد العبد على البائع وهل يؤمر المشترى بتسليم الدار الى البائع ينظر ان كان المشترى صرح بالا قرار له وقت الشرى یؤمر وان لم یصرح بالا قرار له ذکر ههنا انه لا يؤمر كذا في المحيط (عالمكيرى) مردی خرید از دیگری سرائی را به غلامی و آن سرای در دست غیر فروشنده بود و ذوالید دعوی میکرد که این سرای از من است پس خرنده دعوی کرد با ذوالید پس حکم کرده نشد برای او چیزی و طلب کرد خرنده از قاضی فسخ کردن آن عقد را در میان ایشان قبول کند قاضی از او آن طلب فسخ را پس اگر قاضی فسخ کرد آن عقد را میان ایشان و امر کرد فروشنده را به رد کردن آن غلام بر خرنده بعد از ان رسید آن سرای بدست خرنده یکروزی از زمانه به سبب از اسباب پس آن فسخ گذشته و باقی است بر صحت خود پس خرنده را امر نشود به رد کردن آن غلام