Page 901

جلد چهارم ۸۹۲ کتاب الدعوی گذرانید گواهانرا که بدرستی ذوالید غصب کرده است این کنیز را از من پس قاضی امر کند ذوالید را به رد کردن آن کنیز بر او وحکم نکند برای او بملک بودن آن همچنین ذکر کرده شده است در کتابا رجل في يديه دار استراها رجل من غير ذي اليد بعبد وسلم العبداليه ثم خاصم المشترى صاحب اليد في الدار واخذها منه بهبة أوصدقة وشراء او وديعة او غصبا وما اشبه ذلك فليس له على العبد سبيل فان جاء صا اليد واسترد الدار من يد المشترى بان كان في يد المشترى سبيل الغصب بدالوديعة فالمشترى يرجع على البائع العبد ولو كان مكان الدارجارية استراها بالعبد فوصلت إلى المشترى بهون الاسباب التي ذكرنا ثم ملك الميتين لا يكون له على العبد سبيل الا في صورة وهي إن الجارية لو كانت غصبا في يد المشترى وجاء ذوالید وضمنه قيمتها الحكم الغصب كان له ان يرجع على البائع بالعبد وكذلك لو كانت جارية غصبا في يد المشترى فابقت نجاء صاحب اليد وضمن المشترى قيمتها رجع المشترى بالعبد على البائع فإن عادت من الاباق عادت على ملك لغاصب وهو المشترى عرف ذلك من مباحث والعبد سالم المشترى الجارية لاسبيل البائع الجارية عليه كذا في الذخيرة (عالمیگری) در دست مردی سرائی بود خرید انرا مرد دیگر از غیر ذوالید بغلامی سپرد انغلام بآن فروشنده پس از ان خرنده دعوی کرد با ذوالید در انسرای و گرفت آنسرای را از ذوالید بیخشش او با و یا بخریدن و یا بامانت و یا بغصب و یا مانند اینها پس نیست مر آن خرنده را بر آن غلام راهی پس اگر آمد ذوالید پس دکتر سرای از دست خرنده برا که دست خربنده بسب غصب انلاین و دیعت بود درین صورت خرنده رجوع کند بر فروشنده بآنغلام و اگر بجای سرای کنیزی که خریده بود او را بغلامی پیس سید آن کثیر بدست خرنده سببی از ان سببها نیکه ذکر کردیم آنها را پس از ان بلاک شد در دست خرنده در نیصورت مرا و را راهی بر انغلام نیست