Page 898

جلد چهارم ۸۸۹ کتاب الدعوی غصبا وادعى ان الدارله لم يكن له على المنكر الايمان نصف الاخرى كذافى المحيط (عالمكيرى) در کتاب نوادر ابن سماعه رح از امام محمد رح روایت شده که مردی مرد و گذاشت دو پسر و دو سرا را پس دعوی کرد مرد یکی از ان دوسر ایرانیدستی غصب کرده است از من این سر را پدر شما و سوگند میداد ایشانرا بر انیکه غصب نکرده پدر شما انرا از من پس سوگند کرد یکی از ایشان و منع آورد از سوگند دیگر ایشان گفته ست امام محمد که حکم میکنم برای آن مدعی بنصف سرای که حصه آن شخص است که از سوگند منع آورد و ویفرشید مدعی حصه منع کننده سوگند در ازان سزایی که بس گیر و ازان نصف باقی قیمت آن سرا برا که دعوی نموده بود انرا و اگر مدعی دعوای غصب از انرا نکرده بود و دعوای کرده بود که این سرای مر است نیست بر منع آرنده از سوگند تا وان نصف انسری دیگر همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط عن الامام رح ان الدار اذا كانت في يدى واحدوهم غائب فادعى رجل فيها اشترى نصيب الغائب منه وبرهن عليه ان كان باقى الورثة مقرين لحصة الغائب لا يقبل وان كانوامنكرين اياهما لا يثبت الشراء عن الغائب حتى لو حضر وانكر لا يلتفت الى انكاره كذا فى الوجيز للكردری (عالمكيرى) روایت شده از امام اعظم رح که اگر سرائی در دست ورثه بود ویکی از ایشان غائب بود پس دعوی کرد مردی که خریده ام حصه انغائب را از او و گواهان گذرانید اگر باقی ورثه اقرار کننده بودند بحصه انغائب قبول کرد و نمیشود این گواهان اگر منکر بودند از ان قبول کرده میشود ثابت میشود خریدن بر انغائب پس اگر حاضر شد انغائب و منکر شد از فروشنده التفات کرده نمیشود بانکار او همچنین ذکر کرده شده است در کتاب برانريه اذا باع الرجل جارية من رجل ثم غاب المشترى ولا يدرى اين هو فرفع الامر الى القاضى وطلب منه ان يبيع الجارية ويوفى ثمنه فان القاضى لا يجيبه الى ذلك قبل اقامة البينة فان اقام البينة على ماع ذكران القاضى يبيع الجارية على المشترى وينقذ الثمن على البايع ويستوثق من البايع