Page 863

جلد چهارم ۸۵۴ کتاب دعوی خواه رسیده باشد یا نرسیده باشد جبر کرده شود بر فروشنده بر کندن آن درخت احال البام رجلا علی المشتری بالثمن ادی المشتری الثمن الی المحتال له ثم استحقت الدار من با المشتری فالمشتری علی من یرجع بالثمن ذکر فی مجموع النوازل عن الامام شیخ الاسلام السغدی رح ان المشتری یرجع علی البایع قید المرقان وینظر المشتری البایع هل یرجع علی المحتال له قال لاوی الفتاوی قیل له ان المشتری الخیاران شاء رجع علی المحتال شاحجع علی البایع حواله کرد فروشنده سرای مردی را بر خرند ببهای آن تا آن خرینده ادا کرد آن بها را با نمر دیکه حواله برای او شده بود بعد از آن بخش است شد آنسرا از دست آن خرینده پس خرینده بر کدام کس رجوع نماید ببهای آن در کتاب مجمع النوازل ذکر نموده است از امام شیخ اسلام شغدی که بدرستی خرنده رجوع نماید بر فروشنده گفته شد مر آن شیخ را که اگر خریده دست بیلف بخروشنه ایا رجوع نماید خرنده بر آن مردی که حواله برای او شده یا نه گفت آنتنی که رجوع کند و در کتاب جامع گفته که گفته شد مرا و را که آن خرینده بخیار است اگر بخواهد رجوع نماید بقبض کنند که آن مر دست اگر بخواهد رجوع نماید برابر کننده که آن فروشند ست واذا اشترى شيئا من الوكيل فاستحق من يك المشترى فعند الاستحقاق يرجع المشترى بالثمن ان كان المشترى دفع الثمن إلى الوكيل وان كان دفع إلى الموكل يقال للوكيل طلب لموكل الثمن وحل وادفعه إلى المشترى كذا فى لفقر (عالمگیری) اگر مردی خریید چیزی را از وکیل فروشنده وبحق برده شد خیر از دست خریدار پس در حق بردن آن جوع نماید خریدر بیهای آن بر وکیل اگر خرینده داده بود بیهای آنرا بوکیل و اگر داده بود آنرا بموکل او گفته شود مر آن وکیل م از اطلب کن از موکل خود آن بها را و بگیر آنرا از و وبده آنرا بخرند ه همچنین ذکر کرده شده است در کتاب ذخیره و فی مجموع النوازل بایع جرى بين رجلين جارية ثم استحقت الجارية بالقضاء وطلب المشترى الثمن من البايع وقبض وخيل فساد القضاء بفتوى الائمة واخذ البايع الجارية من المستحق ليس للمستحق عليه ان ياخدا تلك الجارية