Page 860

جلد چهارم ۸۵۱ کتاب دعوی اما اگر آن فروشنده گذرانید گواهانرا بر خریدن آن کنیز پیش از حکم کردن قاضی برای خرینده برع کردن بهای او پس در ینصور باز گردید میشود آن کنیز بآن خرینده پس اگر قاضی حکم کرده بود بر فروشنده ببهای او بعد از ان فروشنده گذرانید گواهانرا پس این حکم بهمانست که گذشت از اختلاف میان علماء پس اگر آنخرینده اماده نمود گرفتن آن کنیز را و فروشنده منع آوردازان جبر کرده نمیشود بر او واگر فروشنده اراده کرد که لازم کند آن کنیز فروخته شده را بر خرینده هست مرا و را آن لازم کردن کر خزینده دعوی نکرده بود بر فروشنده ولیکن طلب کرد از او آن بهای او را پس داد او را یا قبول کرد فسخ کردن آن عقدر ا بعد از ان فروشنده گذرانید گواهانرا بخریدن آ مستحق وحکم کرده شدبائی او نیست مریکی آن هر دو را که لازم کند آن کنیز را بر دیگر خود اگر فروشنده نگذرانند گواهانرا بخریدن آن از مستحق ولیکن گذرانید گواهانرا برانیکه بدرستی این خانه زا دمن است پس حکم در بصورت و انصورتیکه گذرانیده باشد گواهانرا بخریدن از مستحق برابرست اشتر جاریة فولدت او سجرة فأنمرا والثمار عليها و استحقها رجل بالبينة والولد في يد المشترى يتبع الولد والثمرة هل يشترط الحكم بالولد والثمرة مقصو اختلف فيه قبل القضاء بالاصل قضاء بالفرع وقال الصدر الشهيد لا بلد من القضاء بالفرع ايضا كمالذا لم يكن الفرع في يده وكان في يد الخروان كانت ولدت من المشترى تحكم بالقيمة لويحقه ورجع على البايع ولوما الولد لا شئ على المشترى وان قتل ولحقه به عرم ادى عمر لا غيره امات الثما لاكنة له المشترى ولا يعم للبائع وعليه العقر والمكتب مجارة ارولها الحمال المستحق الام والا يرجع البائع الا بالقدر او ضیع کنیزیر اخرید پر طفل آوردکنیز امیر درحمی پس میوه آوردوان میوه با بران درخت بود کر سختی در آنرا مردی بگوایان در حالیکه آن ولد در دست خرینده ولیس تابع میشود آن ولد و آن میوه آن کنیز را ند ریختیم شرط است که حکم مقصوری نقل کرد و برا ل وان مود یا اینکه کراند ما رو در بعضی نه اند کیم کردن واصل آن حکمرست بفرع آن و گفته اما مصر الشهید نیز درفیست اکران این آن چنگا اچاره از یکم کردن بان