Page 807

جلد چهارم ۷۹۸ كتاب الدعوى آنولده خواجه اوست در قول علماء از جهت آنعدتی که بر اولازم بود بخلاف از ام ولد ه که بنگاج کرقيه باشد مرد بر ابغير اذن خواجه خود پس آن ام ولده ولد آورد از وقت ششماه باز یاد از ششماه از وقت آن نکاح پس دعوی کرد آنولد را خواجه او و شوهر او كه انولد مرشو هر او را میباشد در قول همه علماء ولو طلقها طلاقا رجعيا فتزوجت جبلا في العدة ثم طلقها الزوج الثاني جاوبول لسنين وشهر خلايقى بالاول يستتر اشهر مضاء عدة الطلاق الثاني الولد يكون للثاني حيا الكر مردی طلاق کرد زنان بطلاق رجعی پس آن زنکاج گرفت مردیرا در عدت خود پس طلاق کرد او را شوهر دوم او پس آورد آنزن ولدیرا بدو سال و یکماه از وقت طلاق کرد شیخ مهر اول خود و بششماه یا زیاده از ششماه از وقت طلاق کردن شوهر دوم خود پس بدرستیکه آنولد مر شوهر دوم او را میثو اذا طلق الرجل امراتة وكان الطلاق رجعيا لماء بولد بن كمل مرسنتين بيوم الملقبا نقضاء العدة فنفى احدهما حين تر ولد لثا نفهم البنا ولاحد عليه لاعان ان جارت بهما لا كثر من سنتين فقامها بيجرى اللعان فيهما و يقطع ن البولد عين وان نفى الاول منهما تر اقر بالثا نفهما ابناه ويحبر الحدوات عرف باحد الاولين قا من والاخر لاكثر من سنتين فعلى قول المحيفه رحم وابن و هذا والفصل الاول سواء واذا كان الطلاق بنا او ثلثافان جرت بهما الاقل من سنتين فعليه الحد للنفى هما ابناه وان جرت بعما لا كثر من التين لي يثبت فيها منه الله الاحد عليه الالمان وان حات باحد الاقل من سسنتين بيوم وبالآخر لاكثر من سنتين بيوم فعند البينيفي رم وابدیوسف ام هذ والفصل الاول سواء كذا في المبسوط وعالمكيلي اگر مردی طلاق کرد زن خود را و آن طلاق او رجعی بود پس آن زن درد و ولد را یکتر از وقت دو سال بیکو و آنزن اقرار نکرده بود بگذشتن عدت خود پس نفی کرد شوهر او نسب یکی از ان دو ولد را در وقتیکه زاده بود او را پس نژاد ولد دوم را پس آن هر دو ولد پر اوست و نیست حدبر او و نیست لعان واگر