Page 787

جلد چهارم ۷۷۸ کتاب دعوی وان نفاه الزوج لم ينتف منه فان ادعاء المولى وقال هذا ابني لم يجز دعوته ولم ينتف نسب الولد منه ولكن يعتق الولد با قراره وتصير الجارية ام ولد له واذا قال في مسالتنا هذه هذا ولدى من هذه الجارية من الزنا لا تصير الجارية ام ولد له هذا اذا جاء بالولد لستة اشهر من وقت النکاح او حاء ت به لا من ستة اشهر من وقت النكاح لم يثبت نسبه من الزوج فان دعاه المولى يثبت نسبه منه ويحكم بفساد النکاح هکذا في المحيط (عالمگیری) گفته است امام محمد رح که اگر بنکاح داد مردی کنیز خودرا بغلام خود پس آورد آن کنیز ولد یرا بوقت ششماه یا زیاده از وقت ششماه پس او پسر شوهر اوست و اگر نفی کرد شوهر او نسب آنولد را نفی نمیشود از او و اگر دعوی کرد او را خواجه او و گفت که اینولد پسر منست روانیست دعوای خواجه او وثابت نمیشود نسب آنولد از او و لیکن آزاد میشود آنولد باقرار او و میگردد آن کنیز ام ولده مر او را و اگر گفت خواجه او درین مسئله که این الد از زنا ازین کنیز از زنا نمیگردد آن کنیز ام ولده مر او را و اینحکم وقتیت که آورده باشد آنولد را بعد از ست ماه از وقت نکاح و اگر آورده باشد او را بکمتر از وقت ششماه از وقت نکاح ثابت نمیشود نسب آنولد از شوهر او پس اگر دعوی کرد خواجه او او را ثابت میشود نسب و حکم کرده میشود بفساد نکاح همچنین است در کتاب محیط لوکان زوج امته من عبد غيره باذن مولاه او من حُرّ فجاءت بولد لستة اشهر فصاعدا فادعاء المولى وصدقة الزوج او كذبه فهو ابن الزوج ولكن يعتق على المولى با قراره انه ابنه ولم ينتف النسب تكون امه بمنزلة امر ولـد لـه كذا في المحيط وهل يحكم بفساد النكاح ان كذبه الزوج لاشك انه لا يحكم بفساد النكاح واما اذا صدقه فقال بعضهم يحكم بفساد النكاح ومنهم من قال لا يحكم بفساد النكاح الا اذا كان الزوج اقران الولد من المولى حبلت منه قبل النكاح فحينئذ يحكم بفساد النكاح (عالمكيرى) اگر مردی بنکاح داد کنیز خود را بغلام دیگری باذان خواجه آنغلام یا بنکاح داد او را بمرد آزاد