Page 775

کتاب دعوی ۷۶۶ فرزندی بود پس دعوای مسلمان بهترست الفصل السادس فی دعوی الزوجين والولد في أيديهما أو فى يد احدهما فصل ششم ثابت است در بیکا دعوی کردن زن و شوهر نسب ولدی را که آن ولد در دست هر دو باشد یا در دست یکی این نام واذا ادعت امراة صبيا انه ابنها لم يجز دعواها حتى تشهد المرأة على الولادة ومعنى المسألة ان يكون المرأة ذات زوج الخلاف الرجل ثم شها القابلة كافية فيها ولوكانت معتدة فلابد من حجة تامة (هدایه) وقتیکه دعوی کرد زنی کودکی را که بدرستی این کودک پسر من است روانيست دعوای اوتا که گواهی دهد زنی بر زادن او آن کودک را و معنی این مسله این است که آن زن کا شوهر باشد بخلاف از مردیکه دعوی کند که این پسر از من است که بدون شاهد نسب او ثابت می شود از او و گواهی یک زن قابله کافی است در دعوای ولادت آن زن واگر آن زن در عدت بود پس چاره نیست از حجت کامل که شاهدی دو مرد یا یک مرد و دوزن است و ان كان الزوج وزعمت انه ابنها منه وصدقها الزوج فهو ابنها وان لم تشهد امرأة (هدایه) واگر مر آن زن را شوهری بود و گفت آن زن که بدرستی این کودک پسر من است از این شوهر و راستگوی کرد او را شوهرش پس آن کودک پسر آن زن است اگر چه گواهی ندهد زن قابل وان كان الصبى فى ايديهما وزعم الزوج انه ابنه من غيرها وزعمت انه ابنها من غيره فهو ابنهما وهو نظير ثوب فى يد لجلين يقول كلوا حدهما هو بنوج بين رجل آخر غير صاحبه يكون الثوب بن الا ان هناك يدك المقرله وفي فصل المقربة مهنا لا يجد ( هدايه) هذا اذا كان النكاح بينهما ظاهراون لم یکن نکاح ظاهرا بينهما فض النكاح بينهما كذا في شر الطحاوي (عنایہ ) وهذا لو معتبر بلاط ورصد (تنویر) و اگر کودکی در دست زن و شوهر بود و شوهر گفت که بدرستی این پسر از من است زردیه زنم و آن زن گفت که بدرستی این پسر از من است از دیگر شوهر پس این پسر از هر دوی ایشان است و این هم