Page 761

جلد چهارم ۷۵۲ کتاب دعوی کنند و اگر او تو انگر بود و اگر او ناتوان بود پس مر او را است اختیار میان طلب کردن سمی و آزاد کردن بند امام ابو حنیفه رحمة الله علیه همچنین ذکر کرده شده در شرح طحاوی رجل مات و ترك ابناين وجارة فظهر بها حبل فادعى احدهما ان الحبل من ابيه وادعى الاخران الحبل منه وكانت الجارة منهما معا فالحبل من الذى ادعاه لنفسه ويغرم الذي ادعاه لنفسه نصف قيمتها الصيف عقرها للشريكه وكذلك ان كان الذى ادعاه لنفسه سبق بالدعوة فان كان الذى ادعى الحبل للاب بدأ بالاقرار لم يثبت من الاب قبوله ولكن يعتق عليه نصيب في الام صالو بطنها كذافى المبسوط ولا يضم على الاخر شياً لانه الا اداه لام الموالى كذافى المحيط وتجوزعوه الاخ فى اثبات نسبة للى ولا يضمن قيمة الامة شيا ويضمن نصف عقر الى حبل ذلك اخوه كذا في المبتسوط عالمگیر مردی مرد و بعد از خود گذاشت دو پسر و یک کنیز را پس ظاهر شد بآن کنیز حمل پس دعوی کرد یکی انران دو پسر که بدرستی این حمل از پدرست و دعوی کرد آن پسر دیگر که بدرستی این حمل از نست او دوکو کردن ایشان یکجا بود پس آن حمل از ان پسرست که دعوی کرده است آنرا برای خود و تاوان بده آن کیکه آن ولد را دعوی کرده برای خود نیم قیمت آن کنیز را و نیمه تاوان جماع آن کنیز را برای شریک خود و همچنین حکمیست اگر آن پسریکه دعوی کرده آن حمل را برای خود پیشی کرده بود بدعوی کردن آن پس اگر آن پسریکه دعوی نموده است آن حمل را برای پدر خود ابتدا کرده بود باقرار کردن خودبان شام نمی شود نسب آن حمل از پدر او بگفته او ولیکن آزاد میشود بر او حصه او از ان ام ولده و از ان نیز یک در شکم اوست همچنین ذکر کرده شده است در کتاب مبسوط و ضامن نمی شود مدعی برای برادر خود هیچ چیزی از مادر آن ولد و نه از ولد او همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط و رواست دوکوی کردن آند یگر نسب آن ولد را و ثابت میشود نسب تولد از او وضامن نمیشود ارقیمت این چیزی را و ضامن میشود نصف تا وان جماع اور اگر طلب کند او را برادر و همچنین ذکر کرده است در کتاب مبوط