Page 757

جلد چهارم ۴۳۸ کتاب دعوی سعى لاكبر فى نصف قيمته ولا تصير الجارية ام ولدا لمدعى الاكبر ويضمن مدعى الاكبر نصف العقر لمدعى الاصغر هذا اذا صدقته شريكه فاما اذا كذبه فالجواب فحق مدعى الاصغر ما ذكرنا ولا يثبت نسب الاكبر من واحد منهما ولكن يعتق الاكبر ويكون ليه حكم عبد مشترک بين اثنين شهد احدهما على صاحبه بالعتق وصاحبه منكر هذا الذي ذكرنا كله اذا قال احد المولين الاصغر بنى والاكبر ابن شريكى فاما اذا قال الاكبر ابن شريكي والاصغر ابني فان صدقته شريكه في ذلك يثبت نسب الأكبر من الشريك المصدق وصارت الجارية ام ولد له وضمن لمدعى الاصغر نصف قيمتها ونصف عقرها موسرا كان او معسرا ولا يضمن من قيمة الولد شيئا وفي الاستحسان يثبت نسب الاصغر من مدعى الاصغر ويضمن مدعى الاصغر قيمة الأصغر لشريكه وجميع عقرها هكذا محيط (عالمگیری) دعوی کریان نسب ولد و فینگر دشوار شود اعتبار دادنش بطریق دعوای ولد بودن آن ولدیدار داده می شو و آن دعوی را بطریق دعوای آزاد کردن و گفته است امام محمد رح در کتاب زیاد که کنیری مشترک بو دمیان دو مرد و لداً ور دآن کنیز کمتر از شش ماه و یا زیاده از شش ماه از عهده ایشان مالک شده بودند آن کنیز را پسر و لد دیگر آورد بعد از ان ولد شش ماه یا زیاده از ش ماه از وقیکه زاده بود آن ولد اول را پس گفت یکی از دو خواجه او که ولد خورد پست و ولد کلان پر شریک نست پس اگر راستگوی کرد اور شریک او ثابت می شود نسب ولد خورد از مدعی آن و میگردد آن کنیز ام ولده مرد عی پسر خورد را و ضامن میشود آن مدعی ولد خورد برای شریک خود نیمه قیمت کنیز را خواه تواگر باشد یان توان نیز اوان ده میشود تیمه گرا جماع آن کثیر را و تاوان ده نمیشود از قیمت آن له هیچ چیز او ثابت میشود نسب ولد کلان از مدعی دیر گردیده ی و لد کلان آزاد کننده پسر کلانر حال آنکهمشترک بودمیان ایشان بر دعی ولد کلام نمی یه کار برا شریک