Page 741

جلد چهارم ۷۳۳ کتاب الدعوی فائده دعوی نسب یکی از دو جانه را کرد نسب هر دواز او ثابت میشود ولو باعها وهي حبلى فولدت عند المشتری بعد البيع بيوم ثم ولدت آخر بعد ذلك بسنة من غير زوج فادعى البايع والمشترى معا الولدين فهما ابنا البايع ولا يرد المشترى وادعى الولد الثانى جعلته ابنه وجعلتها ام ولد له فان دعى البايع بعد ذلك الولد الاول يثبت نسبه منه من الثمن ان لم يدع واحد منهما شيئا حتى ادعى البايع الولد الثانى خاصة لم يثبت وكذلك ان مات الاول ثم ادعاهما البايع كذا في الحاوي (عالمگیری) اگر مردی فروخت کنیز را در حالیکه حامله بود پس ولد اورد آن کنیز نزد خرینده یکروز بعد از فروختنش پس دیگر ولد آورد بعد از ان بیک سال بدون از شوهر ودعوی کردند فروشنده و خرینده یکجا هر دو ولد را پس هر دوی ایشان پسر فروشنده است و اگر ابتدا گرد خرینده پس دعوی کرد ولد دوم را میگردانم آن ولد را پسر خرینده و میگردانم آن کنیز را ام ولد او واگر دعوی کرد فروشنده ولد اول را بعد از دعوی کردن خرینده ثابت میشود نسب آن ولد اول از فروشنده بحصه آن ولد از بها واگر دعوی نکرد و بویکی از فروشنده و خرینده چیزیرا تا که دعوی کرد فروشنده تنها ولد دوم را راست گوی کرده نمیشود و همچنین راست گوی کرده نمیشود اگر مرده بود ولد اول بعد ازان دعوی کرد آن هر دو ولد را فروشنده همچنین ذکر شده است در کتاب حاوی ومن ادعى نسب احد التوامين ثبت نسبهما وفى الجامع الصغير اذا كان في يده غلامان توامان ولدا عندك فباع احدهما وعتق المشترى ثم ادعى البايع الذي في يده انهما ابناه بطل عتق المشترى ولم يبطل بيع المعتق ثبت نسب الولدين عنه ولا ينقض البيع فيما باع (هداية) و کسی که دعوی کند نسب یکی از دو گانه را ثابت میشود نسب هر دوازان کس و در کتاب جامع صغیر ذکر کرده شده است که اگر در دست کسی دو غلام دو گانه بود که نزاده شده بودند نزد آن کس پس فروخت یکی از آن هر دو غلام را و آزاد کرد پس او را خریده پس دعوی کرد فروشنده ثابت میگردد نسب آن هر دو غلام از فروشنده و باطل میشود آزاد کردن