Page 732

جلد چهارم ۷۲۳ كتاب الدعوى وهذا كله اذا علم مدة الولادة واما اذا لم يعلم مدة الولادة بعد البيع فان اختلفا فى المدة لا تصح دعوى البايع الا بتصديق المشترى وتصح دعوة المشترى فاولادعياه معا لا تصح دعوة واحد منهما وان سبق المشترى صحت دعوته وان سبق البايع لا تصح دعوة واحد منهما سواء كان البايع ذميا او مكاتبا والمشترى حرا او مسلما وادعاء البايع قبل الولادة يكون موقوفا لينفصل حيا فينفذ و لو لم يكن اصل الحبل عند البايع بان كا اشتراها حبلى ثم باع لا تصح دعوته والقول للبايع ان الحبل عند كذا في محيط السرخسى وعالمكيرية وهمه این حکم ها و قتیست که معلوم باشد وقت زادن آن کنیز را وقتیکه معلوم نباشد وقت زادنش بعد از فروختن پس اگر هر دو با هم اختلاف کردند در مدت زادن او صحیح نمیشود دعوی فروشنده گر صحیح میشود براست گوی کردن خرنده مرا و د عی صحیح میشود دعوای خرنده پس اگر هر دو یکجا دعوی کردند صحیح نمیشود دعوای یکی ایشان و اگر پیش دعوی کرد خرنده صحیح میشود دعوی او و اگر پیش دعوی کرد فروشنده صحیح نمیشود دعوای یکی ایشان برابرست که فروشنده ذمی باشد و با غلام مکاتب و برابر است که خرنده آزاد باشد یا مسلمان و دعوی کردن فروشنده پیش از زادن موقوف میباشد که زنده جدا شود آنولد از ان کنیز پس جاری وصحیح میشود آن دعوی فروشنده واگر اصل حمل در نزد فروشنده نبود چنانکه خریده بود آن کنیز را فروشنده حمل دار بعد از ان فروخت او را صحیح نمیشود دعوای او و قول معتبر مر فروشنده راست درینکه آن حمل نزد او بود همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط سرخسی والخ فان مات الولد فادعاه البايع وقد جاءت به لاقل من ستة اشهر لم يثبت الاستيلاد فى الام (هدايه) پس اگر مرد آن ولد پس ازان دعوی کرد او را فروشنده و حال آنکه آورده بود آن ولد را آن کنیز به کمتر از شش ماه ثابت نمیشود ام ولده گردانیدن در حق فایده درانیکه معلوم نباشد مدت زایدن ان کنیز بعد از فروختن آن فایده ولد کنیز مردا بعد ازان فروشنده دعوا نولد را نحن