Page 730

جلد چهارم ٦٣١ کتاب الدعوی بهتر است از دعوای آن به شبهه ملک و دعوای ولد مصاحب نکاح را بهتر است از تمامی دعواها آن خواه نکاح فاسد باشد یا صحیح همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط سرخسی الفصل الثانی فی دعوة البایع والمشتر فصل دوم است در بیان دعوی کردن فروشنده و خرنده ولد کنیز فروخته شده را واذا باع جارية فجاءت بولد فادعاه البائع فان جاءت به لستة اشهر من وقت البيع تثبت ولادته منه (هداية) ضد المشترا ولا كذا في غرر الاحكام واطلق البائع فشمل المسلم والذى والحر والمكاتب (الدرالمختار) واذا صحي منه لا الى ان العلوق كان في ملكة فيضية وبهذا يتبين انه لايحل له ان يقربه حتى يستبرءها وليست با ام ولدة (تنوير) ثم لا يصح دعوة البائع (رد المحتار) اگر شخصی فروخت کنیز را و آورد آن کنیز ولد یرا و دعوی کرد آن ولد را فروشنده پس اگر آورده بود آن ولد را بکمتر از شش ماه از روزیکه فروخته است انرا پس آن ولد از فروشنده است از روی استحسان تا در اوام ولد است م نزد خرنده را خواست بوی کند اور خرده باکنه چنانکه کزده شده است درکتاب غالا کار مطلق کرده ست فروشنده را پس شامل شد مسلمان دمی آزاد و کاتب را و وقتیکه صیح شد دعوی کردن فروشنده آن و داراست که در وقت دعوای او بوقت بستن آن کنیز پس ظاهر شد که آن شخص فروخته است ام ولد خود را پس سخ کرده میشود آن فروختن و پس میدهد بهاد بخزنده ولیکن اگر دعوی کرد آن ولد را خرنده پیش از دعوی او فرود ثابت میشود نسب آنولد از خرنده از جهت موجود بودن ملک او و ثابت نمیشود ام ولده بودن آن کنیز بانقر ار پس پس مسخ نمیشود دعوای فروشنده بعد از دعوای خرنده وان ادعاه المشترى مع دعوى البائع او بعده فدعوة البائع اولى (هدايه) واگر دعوی کرد ولد را خرنده با دعوی کردن فروشنده یا دعوی کرد آنرا خرنده بعد از دعوای فروشنده پس دعوی کردن فروشنده بهتر است آن ولد را وإن ادعياه على التعاقب حال الوقوع فادعى بها حكمت با لحيطه (عالمگیری) و اگر دعوی کردند فروشنده و وخرنده پتابع یکی پس از یگر در وجود درین صورت دعوی پیشینه از آن هر دو بهتر است هر کدام ایشان که باشند چنین [Left Margin] فايده دعوی کردن فروشند ولد کنیز فروخته شده را فايده دعوی کردن خرنده ولد کنیز را با دعوای فروشنده