Page 723

جلد چهارم ۷۱۳ كتاب الدعوى ولم ينكرها امر الولد اذا قبل التهنية ولا شك انه يكون اقرار ا ( عالمگيري ) كنيزی بود مرديرا وولدا ورد آن كنيزس نفی نكرد آن ولد را آن مرد تاكه مرد آن ولد پس لازم ست مر او را آن ولد وتوان ندارد آن مرد كه نفی كند آن ولد را و تأویل این مسئله در ام ولده ست و همچنین اگر آن جنایت کرد پس حكم كرد قاضی بتاوان آنجنایت برعاقله خواجه او قدريت خواجه اش كه نفي كند نسب آنولد را پس من از حکم قاضی همچنین حكم ست که اگر جنایت کرد و شد بر ان ولد پس حكم كرد قاضی در ان جنایت بقصا یا بتاوان گرفتن همچنین ذکر کرده شد است در کتاب مبسوط ذکر کرده امام محمد حكم رادر ام ولده كه قبول كند خواجه او مبارک دبی آنولد را وشک نیست که آنقبول کردن او اقرار یشود بنسب تولد اذا زوج الرجل ام ولدته من رجاتم العنقها وطلقها وانقضت عده تمام جاءت اولدستة اشهر من انقضت ابن المولى وله ان ينفيه مالم يوجد منه احد الاسبا التى ذكرنا كذافى المحيط ( عالمگيري ) واکر بنگاح داد مردی ام ولده خود را بدیگر مرد و نژاد ان كنيز شوهر او یا طلاق او را شوهرش وگذشت عدت شخصی او پس ازان آن كنيزولدي آورد شش ماه وقت گذشتن عدتش پس آنولد پسرخواجه او سو بطور كنن آنولد را تا وقتيكه ازو موجود نشده با شد یكی از ان سببها كه ذکر کردیم همچنین ذكر كرده شده است درکتا بلیط وان كان حر مها نفسا وحلف ان لا يقربها يلزمه ولدها مالم ينف كذا في محيط السرخسي ( عالمگيري ) و اگر خواجه او حرام کرده بود آن کنیز را بر خود یا سوگند کرده بود که نزدیک نشوم بآن كنيز لازم می شود خواجه او را آنولد تا که خواجه او نمی نکرده باشد اورا همچنین ذكر كرده شده است در کتاب محی مسکری ذكرا بن سماعة و نوادرة عن ابي يوسف محمد ام ولدت قبلت ابن سيد ها فاعتقها موها قيات بولد لم ين الا ان يحيي به لاقل من ستة اشهر منذ حومت على سيدها كذا في محيط السرخسي ( عالمگيري ) ذکر کرد و ابن سماعه ح در نوادر خود در حالیکه روایت کرد، ست از امام ابو يوسف وامام محمد رکه ام ولده بود بوسه کرد او پسر خواجه خود را پس او را ازاد كرد خواجه او پس آن ام ولده آورد ولديرا لازم میشود آنولد