Page 721

جلد چهارم ۷۱۲ کتاب الدعاوی الباب الرابع عشر في دعوى النسب وفيه خمسة عشر فصلا باب چهار دهم ثابت است در بیان احکام دعوای نسب و در ین باب پانزده فصل است الفصل الاول في بيان مراتب النسب احكامه بيان انواع الدعوة فصل اول ثابت است در بیان مرتبه های نسب احکام آن ثابت است در بیان اقسام دعوی کردن آن فائده مرتبه اول ثبو ت نسب بنکاح و انچه در حکم ان ولثبوت النسب مراتب ثلاث احديها بالنكاح الصحيح وما هو في معناه من النكاح الفا والحكم فيه انه يثبت من غير دعوة ولا ينتفى بمجرد النفى وانما ينتفى باللعان في النكاح الصحيح والفا كذا فى الظهيرية وله ان ينفيه لم يقر بنسبه صريحا او يظهر منه ما يكون اعترافاً من قبول تهنية او شراء متاع الولادة او تطاول المدة مع العلم بالولادة أو يقع الاستغناء عن نفيه أو يقع حكم لا يقبل النقض والابطال متى وجد كحما اذا جنى هذا الولد جناية وقضى القاضي على عاد الاب بالارش لا يستطيع نفى الولد المرجع في معرفة التطاول المدة العرف والعادة فاذا مضى زمان يقبا في الولد عادة ولم ينفه فليس ان ينفيه بعد ذلك وهذه الرواية عن ابى حنيفة رح هكذا في المحيط (عالمكيرى) و مرتبا ثبوت شدن نسب را سه مرتبه است یکی از انها بنکاح صحیح است یا با نچیست که در حکم نکا صحیح باشد که انعبارت است از نکاح فاسد و حکم درین مرتبه انست که بدرستی نسب ولد از پدرش ثابت میشود بدون دعوی کردن او ونفی نمیود نسب آن ولد بمجرد نفی کردن پدرش بلکه نفی نسبش بلعان در نکاح صحیح و نفی میشود بلعان در نکاح فاسد همچنین مذکور است در کتاب ظهیریه و مرپدر راست که نفی کند ولد را تا که صریح اقرار نکرده باشد بنسب او یا ظاهر نشده باشد از او آن چیز یکه اقرار میباشد بنسب او مانند قبول کردن مبارکی و یا خریدن سيا زادن یا در از شدن مدت زادن با علمش بآن زادن یا بی نیازی واقع شده باشد