Page 693

جلد چهارم ۶۸۴ کتاب دعوی وقت الخصومة ولم يعلم جريانه الى ارضه قبل ذلك فانه يقضى لصاحب الارض بالنهر كما عالمگیری ان خصم المام بينة اللهم يكل هكذا في تجونِی و در زمین مردی بود که آب از ان جاری میشه برای زمین مردی پس با هم اختلاف کردند دران پس معتبر قول صاحب آبست مگر انکه بگذارند صاحب زمین کواه را با نیکه این جوی ملک من است و همچنین اگر اب بازی بود و ان وقت دعوای ایشان لیکن معلوم بود کله ب پیشت از ان جوی در زمین آندیگر پیش از ین وقت پس معتبر قول صاحب آبست مگر انکه صاحب زمین کواهان بگذراند جاری باینکه اینجوی ملک من است و اگر آب یاری نبود در زمین آندیگر در وقت دعوای ایشان و معلوم نمیشود بودن آب در زمین او پیش ازین پس حکم کرده میشود برای صاحب زمین بجوی مگر انکه صابات آب گواهان بگذراند باینکه این جوی ملک من است همچنین ذکر شده است در کتاب محیط و فی الملتقط قال هشام سالت محمدل بر عن نهر عظيم الشرب لاهل قرا لا يحصون حبسه اهل اعلى النهرعن الاسفلين قالوا هولنا وفى ايدينا وقال الذين هم فى اسفل النهر هولنا كله ولا حق لكم فيه قال اذا كان النهر يجرى الى الاسفلين يوم يختصمون ترك على حاله كما كان يجرى ويقر لهم جميعا منه كما كان وليس للاعلين ان يسكر وه عنهم و ان كان الماء منقطعا عن الاسفلين يوم يختصمون لكن علم انه كان يجرى الى الاسفلين فيما مضى وان اهل الاعلى حبسوه عنهم اوايام اهل الاسفل بينة ان النهر كان يجرى اليهم وان اهل الاعلى حبسوه عنهم امر اهل الا عالمگیری بالماء للاسفلين كذا في التتارخانیه و در کتاب مفتی آورده است که گفت است امام هشام محکم پرسیدم امام حمد اراحکم مو گفته کلانی که در آن حق آب است بندان قریه یا که شمر د نشوند بند کرد نوعی بالاحای بودن آب ر اسیر و مسبابان خند که رام حمر ماست و در دست است ما مردم پایان گفتند که ممه وی با ست شرا حق بینی رآن پر کم در خصوم چه حکم بی گفت را از آن پیش که اگر آب جریجاری بود بسوی مردم پایان در روینکه دعوی میکند گذاشه یشوبر حال خرد انکه پش جاری به شریب بات آیشان چنانکه بود نیست مردم را که بیند ندازان رم پایان اگر آب قطع شند بو در مردم پایان روزیک باهم دوی میکند ولیکن فایده جوی کلانی بود مر اهل قریه های بسیار یه امردم بالای آن آب را بند کردند بر مردم پایان آن