Page 688

جلد چهارم ۷۹ کتاب دعوی مفتی بلخ صحیح نیست که قبول میشود اگرچه گواهان جای راه را و مقدار انرا ذکر نکرده باشند زیراکه معلوم بودن وقتی منع میکند قبول شدن گواهی را که حکم قاضی بان دشوار باشد و در اینجا حکم او دشوار نیست زیرا که پنائی دروازه بزرگ محکم گردانیده می شود برای شناختن مقدار راه همچنین ذکر شده است در فتاوی قاضی خان رباب یمین و صحیح این است که ایچکجا گواهی قبول است بهرحال همچنین ذکر شده است در کتاب محیط و لو شهدا ان اباه ما توترك هذا الطريق ميراثا لم جازت شها دتهما (قاضیخان) و اگر گواهان گواهی دادند که پدر مدعی مرده است و میراث گذشته است ای راهی را او روهست گواهی ایشان واذا كان جاء مفتوحا في راه على حائط في زقاق وانكراهل الزقا ايكوام والمرو ورقات فله منها التو بيته على الطريق انا لا لكريم الركسی و دروازه کشوده از سرای او برد یواری در کوچه و اهل آنکوچه منکر بودند از حق گذشتن او در کوچه ایشان پس ایشان است منع کردن او مگر اینکه گواهان بگذراند باین که بدرستی او ر اراهیست ثابت در انکو همچنین ذکر شده است در کتاب محيط واذا كان مسيل الماء في دار رجل قنات را وجب القناني محمد الم امر و مردی در سرای دیگری فليس لك الا برضاء صاحب الدار ولو كان ميزا با فارادان يجعله قنانا فان كان في ذلك بود و آمد یگر در آن ضرر اعلى صاحب الداربان احتاج الى هذ حافتي النهر يجعله قنات خليصى ذاك الا برضاء الحب تصرف کرد الداروان لم يكن في ذلك ضرر على صاحب الداربان لم يحتج الى ذلك بان كان الميزانيتها فلم ذلك وذكر الكرخي انه اذا تساوى الامران في الفر فله ان يجعل الفنائميزا بادل الدين قناتا و من المتاخرين رحمهم الله تعالى من قال ما ذكر محمد رحم الله تعالى عليه الكنا محمول عليها اذا كان لين المسيل لا عير فاما اذا كانت البقعة التي بني لماء ملك فله ان يتصرف فيها كيف يشاء قال في الكتاب فان كان الميزاب على الفو فله ان يجعله قنات ولم يفصل بينها اذا كالحب الارض فيه ضررا او لم يكن (عالمكيرى) فایده امیر و مردی در سرای دیگری بود و آمد یگر در آن تصرف کرد