Page 673

جلد چهارم ۶۶۴ کتاب دعوی فایده دیوار یکه درمیان دو کس شریک باشد و باریکی ایشان گران تر باشد از بار دیگر جدار بين اثنين لهما عليه حمولة غيران حمولة احدهما اثقل فالعادة بينهما نصفا ولو كان لاحدهما عليه حمولة وليس للاخر عليه حمولة والجدار مشترك بينهما قال الفقيه ابو الليث رح للآخر ان يضع عليه مثل حمولة صاحبه ان كان الحائط يحتمل ذلك الاثري ان اصحابنا رحمهم الله تعالى قالوا فى كتاب الصلح لو كانت جذوع احدهما اكثر فللاخر ان يزيد فى جذوعه ان كان يحتمل ذلك ولم يذكروا انه قديم او حدیث (خلاصة الفتاوى) ديواری میان دو کس مشترک بودبر هر دو را بران دیوار باری بود مگر بار یکی ایشان گران تر بود از بار آن دیگر پس دیوار میان ایشان در نصف است و اگر بر یکی ایشانرا بر آن دیوار بار بود و بر دیگر را بر آن دیوار باری نبود و حال آنگدارن مشترک بود میان ایشان پس گفته است فقیه ابولیث که مران دیگر است که بند بران دیوار بار بیان بار شریک خود اگر آن دیوار برداشته میتوانست آنرا آیا نمی بینی تو که بدرستی اصحاب مام گفته اند درکتاب صلح که اگر تیر های یکی ایشان بسیار تر بود از تیرهای دیگر پس است مرآن دگر را که زیاده کند نیری خود اگران دیوا بر داشته آنرا و کر گرده اند حاب مار کرین ده بو د تیرهای شخص اول قدیم باشند یا نوسیدا وان لم يكن لاحدهما عليه خشب فاراد ان يضع عليه خشبا ذلك ليس للآخر ان يمنعه ويقال له انت مثل ذلك هكذا حكى عن القاضي صاعد نيشاپورى (فصول عمادي) و اگر بر چکیکام ایشانرابران دیوار چوبی نبود واراده کردیکی ایشان کند براند یوار چوبی را پست او را نهادن ان جی و هران دیگر را که منع کنداور و گفته میشود ماندگرا که تویزند چوب در ایران بند آن چنین حکایت شده از قاضی امام صاعد نیشاپوری لوكانت لاحدهما عليه جذوع وليس للاخر عليه جذوع فاراد ان يضع والجدار لا يحتمل جذوع اثنين وهما مقرآن بان الحائط مشترك بينهما يقال لصاحب الجذوع ان شئت فارفع ذلك عن الحائط لتستوى بغصك