Page 643

جلد چهارم (۶۳۴) کتاب الدعوی وفي نوادر هشام رح قال سمعت محمداً رحمة الله عليه يقول في دار في يدي اخوين ادعی احد هما كل الدار و ادعى الاخر انها ميراث بينهما من ابيهما قال للذى ادعى كلها ثلثة ارباع الدار النصف الذي في يديه ونصف ما في يد اخيه وللاخر ربعها فان اقاما البينة على ما ادعيا صا النصف الذى في يد مدعى الكل ميراثا فيكون ذلك النصف بينهما نصفين ويصير النصف الذي في يد مدعى الميراث للاخر فيكون لمدعى الكل ثلثة ارباع الدار ولمدعى الميراث ربعها فان جاء انسان آخر واقام البينة انما داره فاستحقها ثم وهبها المدعى الجميع فلا شئ لاخيه فيها وان وهبها لمدعى الميراث اخذ اخوه نصفها كذا في المحيط ولو شهد شهود مدعى الميراث ان الدار بينه وبين مدعى الجميع نصفا اشترياها من فلان بينهما نصفان وشهد شهود الآخر على الجميع فالدار بينهما نصفان كذا في محيط السرخسی (عالمگيري) و در نوادر امام هشام رح آورده است که شنیدم از امام محمد رح که میگفت در حق سرائی که در دست دو برادر بود یکی دعوی میکرد کل آنرا و دیگری دعوی میکرد که این سرای میراث است میان ما هر دو از پدر ما گفت امام محمدرح که مر مدعی کل را سه چهارک آن سرای میشود ان نصفی که در دست او و نصف آن چیزی که در دست برادر اوست و برادر دیگر را چهارک سرای میشود پس اگر هر دو ایشان گواهان گذرانیدند بر دعوای خود میراث میگردد ان نصفی که در دست مدعی کل است پس این نصف دو نصف میشود میان ایشان و آن نصف دیگر که در دست مدعی میراث است این دیگر را میشود پس مدعی کل را چهارک سرای و مدعی میراث یکیما درک آن میشود پس اگر آخر دیگر و دعوی کرد که همین سرائی و حصه داری نمود آنرا و بعد از ان بخشید ان سرای را برای مدعی کل پس نمیشود بر برادر او را چیزی دران و اگر بخشد انرا برا مدعی میراث بگیرد برادر او نصف مرعی را از او همچنان ذکر شده است در کتاب محیط و اگر گواهی داند گواه مدعی میراث