Page 63

جلد چهارم ۵۸ کتاب دعوی و اگر مال مدعا حیوان بود صحیح نمیشود دعوای او مگر به بیان کردن جنس آن و سال آن و صفت آن و چهرۀ آن و قیمت آن زیرا که مال مدعا معلوم نمی گردد مگر بذکر نمودن این چیزها وقال الفقیه ابو اللیث رحمہ الله يشترط مع بيان القيمة ذكور الذكورة والانوثة في الدابة خيازا في الاختيار و شرط الشهيد بيان السن ايضا ( هدايه و در مختار ) كما يشترط بيان القيمة والذكورة او الانوثة وهذا على اصل ابي حنيفة رحمہ الله مستقیم ومع ذكر الانوثة والذكورة لا بد من ذكر النوع بأن يقول فرس وحمار اوما اشبه ذلك ولا يكتفى بذكر اسم الدابة لانها مجهولة قال في الفصول العمادية ولا يشترط ذكر اللون والشية في دعوى الدابة حتى لو ادعى انه غصب منه حمارا و ذكر شيئه واقام البينة على وفق دعواه فاحضر المدعى عليه حمارا فقال المدعي هذا الذى ادعيته وزعم الشهود ذلك ايضا فنظر و افاذا بعض شيئه على خلاف ما قالوا بان ذكر الشية وبانه مشقوق الاذن و هذا الماء غير شقوق الاذع قالو الا يمنع هذا القضا للمدعح لا يكون هذا خلافا في شهادتهم (عالمگیری و عظام گفته است فقیه ابولیث رحمہ اللہ تعالی که شرط است با بیان کردن قیمت مال ذکر کردن بودن و ماده بودن در دعوای چهار پای و مختار کرده است این حکم را در کتاب اختیار و نیز شرط کرده است صدر شهید رحمہ الله تعالی بیان سال چهار پای را چنانکه شرط است بیان قیمت نر بودن یا ماده بودن آن و این قول بر اصل و قاعده امام ابو حنیفه رحمه الله ستقیم است و با ذکر کردن ماده بودن ونر بودن چهار پای ناچار نیست از ذکر کردن نوعش چنانکه بگوید که اسپ یا خر یا مانند آن و اکتفا کرده نمیشود بذکر کردن نام چهار پای زیرا که چهار پای مجهول است گفته است در کتاب فصول عمادی که شرط نیست برای صحیح بودن دعوی ذکر کردن رنگ و چهره در دعوای چهارپای تا اینکه