Page 624

جلد چهارم ۶۱۵ کتاب دعوی وجه دویم اینکه اگر بیان کردند گواهان سبب حکم قاضی را باینطریق که گواهی دادند که بدرستی قاضی اقرار کرده نزدما که بدرستی حکم کرده ام بر ذوالید بگواهی گواهانیکه گواهی داده اند نزد من که بدرستی آن کنیز مدعی راست یا اقرار کرده قاضی که بدرستی حکم کرده ام برای مدعی بگواهانیکه گواهی بخانه زادی داده اند پس در نیوجه شکسته میشود حکم قاضی باتفاق علماء زیرا که حکم قاضی بلند تر نیست از دیدن بچشم و اگر دوان بگذراند گواهان را بخانه زادی بعد از حکم کردن قاضی بملک مطلق یا بنتاج راو قبول میشود گواهان او و حکم میشود برای او بآن گواهان و باطل میشود حکم قاضی بر او پس همچنین برای او حکم کرده میشود وقتیکه قاضی بر او حکم کرده باشد بخانه زادی الكشك اذا بينوا سبب القضاء بان شهدا وا اقر قضي له بالنتاج بالبينة ولم يبينوا ان القاضی اقرانه قضي له بالبينة بالملك المطلق او بالنتاج لا ينقض القضاء لاحتمال القضاء بالشراء من ذى اليد و بالاقرار من ذى اليد اذا لم يذكروا اقرار النازحوا لنمين وجه سوم اینکه اگر بیان کردند گواهان سبب حکم قاضی را باینطریق که گواهی دادند که بدرستی قاضی حکم کرده برای مدعی بگواهانیکه گواهی داده بودند بملک مطلق یا بخانه زادی در نیوجه باطل نمیشود حکم قاضی از جهت احتمال حکم قاضی بخریدن مدعی از ذوالید یا بسبب بیقرار ذوالید وقتیکه گواهان اقرار قاضی را ذکر نکرده باشند الولد اذا کان فی یذ رجل فادعیته واقضى له بالبينة كذا لا يقضى الولد للمدعى الا بحضرة الذي الولدنییده (خزانة المفتین) وقتیکه ولد در دست غیر مدعی علیه باشد و حال آنکه حکم قاضی شده باشد بما در آن بشاهدان برای مدعی درین صورت حکم کرده نمی شود بآن ولد برای مدعی مگر در حضور آن کسیکه آن ولد در دست اوست