Page 613

جلد چهارم ۶۰۳ کتاب دعوی تا که امانت گیرنده ذوالید میگردید بواسطه دست امانت دهنده پس ازین جهت حکم کرده میشود برای مدعی پس اگر امانت دهنده شاهدان گذراند باینکه بدرستی آن چهار پای را امانت نهاده بودم به نزد او و دست او دست من بود در معنی پس در ینوقت حکم کرده میشود بان خانه زادی برای امانت دهنده پس ظاهر شد که حکم اول برای مدعی بملک مطلق حکم بود بر غیر خصم و اینچنین حکم غیر نافذ است و این مسئله دلیل است باینکه دعوای خانه زادی بعد از دعوای ملک مطلق صحیح است عبد فى يد رجل اقام رجل بينة انه عبده ولد فى ملكه ولم يسم امته واقام رجل بينة انه عبده ولد فى ملكه من امته هذه فانه يقضى بالعبد للذى امته فى يده فان اقام صاحب اليد بينة على انه عبده ولد فى ملكه من امته هذه غير امة اخرى قضى به لذى اليد كذا فى المحیط (عالمگیری) غلامی در دست مردی بود گذرانید مردی گواهانرا که بدرستی این غلام از من ست زاده است در ملک من و نه نامید کنیز خود را و گذرانید مرد دیگر گواهانرا که بدرستی این غلام از شست زاده شده است در ملک من از این کنیز من پس بدرستیکه حکم کرده میشود بآن غلام برای آن کسیکه کنیزش در دست اوست پس اگر گذرانید ذوالید گواهانرا باینکه بدرستی آن غلام از شست زاده است در ملک من از این کنیز من که غیر از کنیز آن مرد دیگر است حکم کرده میشود بآن غلام برای ذوالید همچنین ذکر شده است در کتاب فى الكبرى جلان يك لوحة مخاشاة أقا كل وا منها البيئة ان لشاة التي في يك هى شاته ولدي من شاتة التي فى يده ذكر فى دعوى الاصل بينتهما تقبل ويقضى لكل واحد بالشاة التي فى يد صاحبه والفتوى على هذا هكذا فى المضمرات (عالمگیری)