Page 602

جلد چهارم ۵۹۳ کتاب دعوی مبهما تاريخه ولا قبض (عالمگیری) فالرهن اولی (هدایه) هذا اذا كان دعواهما من واحد اما اذا كان من اثنين فهما سواء كذا فى الشراح الوهاج (عالمگیری) بخلاف الهبة بشرط العوض لانه بيع انتهاء والبيع اولى من الرهن (هدايه) هذا اذا كان في يد ثالث (رد المحتار) ولو المدعين معهما استويا مالم يؤرخا واحد هما اسبق (در مختار) واگر یکی از دو مدعی دعوای گروی و قبض کردن خود را و دیگر ایشان دعوای بخشش و قبض کردن خود را از ذويد نمودند و هردوی ایشان گواهان گذرانیدند و حال اینکه بایکی ازایشان نه تاریخ بود و قبض پس دعوای گروی بهتر است و این حکم در ان وقت است که دعوای هر دو مدعی از جانب یک شخص باشد اما اگر دعوای رسیدن آن مدعا از جانب دو شخص باشد پس هردوی ایشان برابرند بخلاف از انکه مدعی بخشش دعوای بخشیدن بشرط عوض را کند زیرا که این بخشش در اخیر امر فروختن است و فروختن از گرو بهتر است و این حکم در آن وقت است که آن مال مدعا در دست سوم شخص باشد و اگر آن مال مدعا در دست هر دوی ایشان بود هر دوی ایشان برابرند بآن تا زمانیکه هر دوی ایشان بیان تاریخ را نکنند و تاریخ یکی ایشان پیشتر باشد الجنس الثالث في دعوى النتاج ومافي حكمه جنس سوم ثابت است در دعوای خانه زادی چیزی و آنچه در حکم تست ان اقام الخارج وصاحب اليد كلواحدا منم بينة على النتاج فصاحب اليد اولى وهذا هو الصحيح فائده دعوئی شاهدان مدعی فروش گذرا نید و دیگری شاهدان مضاربت در تصحیح