Page 557

جلد چهارم ۵۳۸ کتاب دعوی حر فى يد لا عبد اقام مكاتب البينة انه عبدة باعى من هذة المرأة بالف واقامت المراة البينة على البيع من المكاتب بعشرة اكوار حنطة واقام الحى البينة انه اشتراه من مكاتب بهذا الوصف فهرا ينكروا القبض فعند بحنيفة وابی یوسف يقضى به للحي وبتبطل بينة المراة والمكاتب ولو كان العبد في يد المكاتب يقضى بشراء الحى عندهما رحمهما الله تعالى وكذلك عند محمد رحمه الله وان كان في يد المرأة لا يقضى بشئ عند هما رحمهما الله تعاهكذا فى محيط السج عالمگیری) شخصی حرو اصیل در دست او غلامی بود و گذرانید شخصی مکاتب گواه انرا که این غلام غلام نست که فروخته ام او را باین زن بهزار درم و گذرانید آن زن گواهانر ابفروختن آنغلام بران مکاتب بده خروار گندم و گذرانید آن حر گواهانرا که من خریده ام این غلام را از ان مکاتب باین غلام و یاد نکردند قبض را پس به نزد حضرت امام ابو حنیفه و امام ابو یوسف رحمها الله تعالی حکم کرده می شود بآن غلام از برای آن حر و باطل می شود گواهان آنزن و آن مکاتب و اگر آن غلام در دست مکاتب بود حکم کرده شود بخریدن آن حر به نزد حضرت شیخین رحمها الله تعالی و همچنین حکم است نزد امام محمد رم و اگر آن غلام در دست آنزن بود حکم کرده نمیشد بچیزی بنزد حضرت شیخین رم و همچنین گر شده است کتابی بر اذالتهد و ابا لعقد والقبض والعبد يدير فان على قول بحنيفة وابی یوسف رح بينة المرأة والمكاتب باطلتان وبينة الحى على المكاتب مقبولة وان كان العبد يد المكاتب وباقى المسألة بحالها فالجواب فيه عندهما كالجواب في الفصل الاول وان كان العبدي يد المرأة وباقى المسألة بحالها فعلى قولهما بينة حلى باطلة وبينة المراة على المكاتب الميتة على الكتاب و المگیری) او اگر گواهان گواهی دادند بعقد و قبض کردن آن غلام و آن غلام در دست آن حر بو د پس بدرستی بر قول حضرت امام ابو حنیفه و امام ابو یوسف رح گواهان زن و مکاتب باطل هستند و گواهان حریر مکاتب مقبول است واگر