Page image — the source of record
Machine transcription
جلد چهارم ۵۴۲ کتاب دعوی
برسوم شخص بد و تاریخ پس صاحب تاریخ اول بهترست واگر هر دوی ایشان تاریخ گفته
بودند و تاریخ ایشان برابر بود یا هردوی ایشان تاریخ نگفته بودند پس آن سرای میان بیان
دو نصف است و اگر یکی ایشان تاریخ گفته بود و دیگر ایشان تاریخ نگفته بود پس تاریخ گوشت
بهترست وان اقام کل واحد البينة على الشراء من آخر (هدايه)
كان اقام احدهما البينة على الشراء من زيد والآخر على الشراء من عمر
(نتايج الافكار) وذكرا تا ريخا واحدا فهما سواء هدايه ومجردایق)
تخيتر كل واحد منها (هدايه) ان شاء اخد نصف العبد بنصف الثمن وان شاء تركه نتائج الافكار
واگر گذرانید هر کدام از دو مدعی گواهان را بخریدن از دیگری چنانچہ یکی ایشان گواهان
گذرانید بخریدن از زید و دیگر ایشان بخریدن از عمر و و هردوی ایشان یک تاریخ گفته بودند
پس این هر دوی ایشان برا بر اند بعد از ان هر کدام ایشان اختیار دارد اگر میخواهد بگیر دنصف
آن غلام را به نصف بهاء و اگر می خواهد ترک کند او را و فی جامع الفصولين لو بوهنا
على الشراء من الاثنين وتاريخ احدهما اسبق اختلف الروايات فى الكتب
فما ذكر فى الهدايه يشير الى انه لا عبرة لسبق التاريخ وفى المبسوط ما يدل على
ان الاسبق اولى تصريح صاحب جامع الفصولين الاول قلت وفي نور العين
عن قاضیخان ادعيا شراء من اثنين يقضى به بينهما نصفين وان ارخا
واحدهما اسبق فهو احق في ظاهر الرواية (رد المحتار)
و در کتاب جامع الفصولین ذکر شده است که اگر دو مدعی گواهان گذرانیدند بخریدن
چیزی از دو کس و تاریخ یکی ایشان پیشتر بود در نیصورت در کتا بھا اختلاف روایتها کرده
شده است پس آنچه در کتاب بدایه ذکر شده است بشارت می کند بسوی آنکه پیش بودن تاریخ
اعتباری
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.