Page 519

جلد چهارم ۵۱۳ کتاب دعوی هر دو مدعی دعوای ملکی را بسبب میراث از پدر خود کردند و آن مال معین مدعا در دست سوم بود اگر تر تاریخ نگفته بودند حکم کرده می شود میان هر دوی ایشان بدو نصف یا هر دوی ایشان یک تاریخ گفته بودند نیز میان ایشان بد و نصف حکم کرده میشود یا هر دو تاریخ گفته بودند و تاریخ یکی ازین پیشتر بود در ینصورت نزد هر سه علما رحمهم الله تعالی حکم کرده میشود برای صاحب تاریخ پیشتر اگر تاریخ ایشان برای ملک مورث ایشان بود و اگر تاریخ ایشان برای مردن مورث ایشان بود نزد امام محمد رح حکم کرده میشود بآن میان ایشان بدو نصف یا اینکه یکی ایشان تاریخ گفته بود نه دیگر ایشان در نیصورت حکم کرده می شود بآن در میان ایشان بد و نصف باتفاق علماً رحمهم الله تعالی ادعیا ملكا ارثا من ابيهما والعين في ايديهما اخدعا كل منهما الارث من ابيه لم يؤرخا يقضى بينهما نصفين اوار خا تاریخاً واحدا يقضى بينهما نصفين اوارخا و تاریخ احدهما اسبق عند علمائنا الثلثة رحمهم الله تعالى يقضى للاسبق ان كان تاريخها لموت مورثهما وان تاريخهما للملك مورثهما عند محمد رحمة الله عليه يقضى بينهما نصفين ورجح صاحب جامع الفصولين قول محمد رحمة الله تعالى عليه او ارخ احدهما لا الاخر يقضى بينهما اجما اى كما لو كانت العين فى يد ثالث ولوادعيا ملكا ارثافان كانت العين فى ايديهما فكذلك الجواب فى وللثامن من الفصولين ملخصا (تكمله) هر دو مدعی دعوای میراث را از پدر خود کردند و مال معین مدعا در دست هر دوی ایشان بود یعنی هر کدام ایشان دعوای میراث آن را از پدر خود میکرد اگر هـــــر دو تاریخ نگفته بودند حکم کرده می شود بآن بدو نصف میان ایشان یا هر دو یک تاریخ (Marginalia) فایده هر دو دعوای میراث را از پدر خود کردند و مال مدعا در دست هر دو ایشان بود