Page image — the source of record
Machine transcription
کتاب دعوی
٤١
حلال باشد ادعت النکاح وقالت زوجني والدي منه ان قالت برضای يصح لان
الرضا لا يكون الا سابقا فيصح الدعوی وان قالت بالاجازة يسأل الحاکم
عنها ان اجازتك كانت بعد عقد والدك بنطق او بسکوت ان بعدة
لا يسمع لانها اقرت بوقوع العقد موقوفا فبعد ذلك تدعى زوال
التوقف فلا يقبل بلا بینة وان ادعت الاجازة قبل العقد بان
ادعت السکوت عند الاستیمار او الاجازة صریحا یقبل اذا
برهنت علی النکاح (بزازیة) زنی دعوی کرد نکاح خود را بر مردی و گفت که بنکاح
داده است مرا پدر من باو درینصورت اگر گفت بنکاح داده است مرا برضای من صحیح می شود
زیرا که رضا نمیباشد مگر پیشتر از دادن پدرش پس دعوایش صحیح می شود و اگر گفت که باجازه من
درینصورت بپرسد قاضی از او که اجازه تو بعد از عقد پدرت بگفتن تو بود یا بسکوت کردنت اگر اجازت
او بعد از عقد بود شنیده نمی شود آن دعوای او زیرا که آنزن اقرار کرده است بوقع یافتن
آن عقد موقوف باجازه او و بعد از ان دعوی میکند دور شدن توقف را پس قبول
نمی شود این دعوای او بغیر از گواهان بران اجازۀ خود و اگر آنزن دعوی میکرد اجازه
خود را پیش از عقد چنانکه دعوی میکرد سکوت کردن خود را در وقت گرفتن دست پیمان
یا دعوی میکرد صریح اجازه کردن را قبول می شود دعوای او وقتی که شاهدان بگذراند بحکاح
ادعى نكاح معتدة يشترط حضرة زوج مطلق بائنا كان الطلاق
او رجعيا ادعی نکاح صغيرة وقال زوجنیها حاکم خوارزم ولم يذکر
اسم الحاكم ولا نسبه ولا انه كان فوض اليه الوالي امر التزويج وهل
كان لها ولی ام لا لا یسمع ويشترط ذکر الکل (بزازيه)
شرط دعوی معتده
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.