Page 399

جلد چهارم ۳۹۲ کتاب دعوی شود آن قطیفه برای پسرش و رجوع کند آن پسر بهای آن بر فروشنده اما اگر حکم نکرده بود قاضی برای پدر او تا اینکه مرد پدر او حکم کرده نشود برای پسر او همچنین ذکر شده است در کتاب خلاصة الفتاوی و فی الزيادات ساوم ثوبا ثم ادعى انه كان له قبل المساومة اوكان لابيه يوم مات قبل ذلك و تركه ميراثا له لا يسمع اما لوقال كان لابي وكلك بالبيع فساومته و لم يتفق البيع يسمع ولو ادعى ابوه يسمع ايضا وكذا لو قال قضى لابي ومات قبل القبض وتركه ميراثا لى يسمع وان لم يقض لابيه فمات وتركه ميراثا لا يقضى لان دوام الخصومة شرط ولا يمكن لانه لا يصلح خصم لعدم المساومة (بزازيه) و در کتاب زیادات آورده است که شخصی قصد خریدن جامه را کرد بعد از ان دعوی کرد که آنجامه از من بود پیش از قصد کردن من خریدن آنرا یا دعوی کرد که از پدرم بود در روزم مرد پیش از قصد خریدن من و آنرا برای من میراث گذاشته است شنیده نمیشود دعوی او اما اگر گفت که آنجامه از پدرم بود ترا وکیل بفروختن آن کرده بود پس قصد خریدن آنرا کرده بودم و برابری نشد خریدن من درینصورت شنیده می شود دعوای او و اگر پدرش دعوی کرد نیز شنیده می شود دعوایش و همچنین اگر گفت که قاضی حکم کرده بود بآنجامه برای پدرم و پدرم پیش از قبض کردن آن مرد و آنرا بر این میراث گذاشت شنیده می شود دعوی او و اگر قاضی حکم نکرده بود برای پدرش تا که مرد و آنرا میراث گذاشت حکم نکند برای پسرش زیرا که همیشه بودن دعوی شرط است و آن ممکن نیست زیرا که آن پسر صلاحیت ندارد که خصم شود بعد از قصد کردن او خریدن آنرا رجل ساوم امة اوعمران لحلة اوخلع اوخرع يا عينة ثم اقام البنية ان الامة او النحلة اوالارخرله يقضي له بالامة فایده بعد از مساومه دعوی باطل نشود او النخله