Page 350

جلد چهارم ۳۴۵ کتاب دعوی در میان هر دو امر زیرا که رواست که مدعا علیه اول قبض کرده باشد گندم را از کشت مدعی بعد ازان فلان دیگر قبض کرده باشد آنرا از آنمد عا علیه اول ولو ادعی لودیعة فانکر فاقام بنیة على الايداع ثم ادعی المدعی علیه الهلاک او الردان قال فی الجواب لا انکمار المسرلک علی شئی سمیع الدفع للتوافق ولـوقال ما اودعتني اصلا لا يسمع لعدم الامکان (خزانة المفتین) اگر شخصی دعوی کردودیعت را و منکر شد مدعی علیه و گذرانید مدعی گواها نرا بر ودیعت نهادن بعد از ان دعوی کرد مدعی علیه بلاک یا پس دادن را اگر گفته بود مد عاعلیه در وقت جواب و انکار که ترا بر من چیزی نیست شنیده میشود ایند فع او از جهت امکان موافقت کردن و اگر گفته بود در جواب که هرگز ودیعت نمانده نزد من شنیده نمی شود اینقول او از جهت اینکه امکان ندارد موافقت کردن هر دو قولش وفي لو شريت ادعى انك قبضت مني هذا الدنانير بغير حق واقام البيئة فاقام المدعی علیه بینة انه قبضها بحق تقبل بینة المدعى لانه خارج (خزانة المفتین) و در فتاوای رشیدی ذکر کرده شده که شخصی دعوی کرد که بدرستی تو قبض کرده از من ایندنیا ر هارا بغیر حق و شاهد ان گذرانید و گذرانید مدعی علیه گواه ها را که بدرستی من قبض کرده ام بحق قبول کرده میشود شاهدان مدعی زیرا که او خارج است و كذا لو ادعمتل تلك الدنا نير محبتي ابابينة قبضت بغير حق وقال الاخر قبضت بحق تقبل بينة المدعى ولو قال قبضت بحق لاني بعت منك كذا ولحد المندر واقام البيئة يدفع الحصو عنه (خزانه) و همچنین اگر کسی دعوی کرد مثل ایندنیا ها را در حالیکه محبت گیرنده بود باینکه تو قبض کرده این دنیا ر ها را بغیر حق و گفت مدعا علیه که بحق قبض کرده ام قبول کرده میشود شاهدان مدعی و اگر مدعی علیه گفت که قبض کرده ام بحق زیرا که فروخته ام بتو فلان چیزا و گرفته ام ایندنیار ها رابهای آنچیز و گذرانید گوانها دفع می شود خصومت از مدعی علیه الوكيل بقبض الما اذا اثبت الوكالة بالبينة وقضى القاضي