Page 320

http://hdl.handle.net/2333.1/bg79cnsn Image 319 of 916 جلد چهارم ۳۱۵ کتاب الدعوی دعوی میکند آنرا رجل دعمی داراً فی ید رجل فقضی القاضی له ببنیة ثم اقر المقضى لها انها الرجل خرا حق لی فیها فصدقه المقر له دعوی تصدقه ولا يبطل قضاء القاضی للمقرا (قاضيخان) مردی دعوی کر سرائی را که در دست دیگر بود و قاضی حکم کرد برای او بسبب گذرانیدن گواهان بعد از ان کسی که حکم کرد شده برای او اقرار کرد که این سرای از مرد دیگر است و مرا حقی نیست در آن و آن شخصی که اقرار او کرده شده است راستگوی کرد اورا پس آن سرای مر آنشخصی است که اقرار برای او شده است و باطل نمیشود حکم قاضی برای اقرار کننده ولو قال المقضى له هالان وان لم يكن لى قط فصدقه الدار فان الدار ترد على المقضى عليه ويبطل قضاء القاء (قاضيخان) واگر گفت کسیکه قاضی حکم کرده است برای او بآن سرای که آنسرای از فلانست و هر گز از من نبود پس راستگوی کرد او را آنفلان بدرستیک شهر رد کرده میشود برکسیکه حکم کرده شده براو و باطل میشود حکم قاضی رجل ادعی دارا فى يد رجل انها له فقا المدعى عليه اشتريتها من المدعى ولى بيته على ذلك قال محمد في الديار وخاف الدارمن المدعى عليه وبان مع الى المدعى ويقال له انت على حجتك وفى الاستحسان يترك في يد المدا عليه فيؤخذ منه كفيل وتؤجل ثلاثة ايام فان اقام البينة على ما ادعى فيها والا تنضد عليه (قاضيخان) مردی دعوی نمود سرائی را که در دست مردی دیگر بود که آن سرای از من است مدعی علیه گفت که من بخریده ام آنرا از مدعی و مرا گواه است بر آن خریدن گفته است امام محمد رح که حکم در قیاس این است که سرای باز ذو الید گرفته شود و داده شود به مدعی و گفته شود ذو الید را که تو مجبت خود هستی یعنی است ترا که گواهان بگذرانی و حکم در استحسان این است که سرای گذاشته شود در دست ذوالید و گرفته شود از وی ضامن و مهلت داده شود او را تا سه روز پس اگر گواهان گذرانید بر مدعی ثمرتها حاصل شد بوجه نیکو و اگر نگذرانید گواهانرا حکم کرده شود براو دارفي يد رجل دعى رجل انه اشتراها منه بالف درهم قطل ذو اليد المراجع فل اقام المدعى البيئة على ما ادعى نامذ واليد البينة على فائده حکم قاضی با قرار مقضى لها باطل میشود د بمقضی علیه رد میشود فائده در دعوی بخرید سرای فائده در انکه ذوالید از فروختن منکر شود بدر انان دعوی کند که شهر به من در کرده