Page 315

جلد چهارم ۳۱۰ کتاب الدعوی فائده کسی گفت که مرا نیست حق نزد فلان فائده دعوی بعد از قبض و بعد از ابراء شنیده نمی شود فائده در دعوی عم چاره نیست از بیان کردن پدریت یا مادری فائده تناقض منع نمیکند دعوای آزادی را قول معتبر مرد بنده است زیرا که وی عالمتر است بجهته دادن پس اگر داد پد پسر خودمالی را پس اراده کرد گرفتن آنرا اینگرا کرده میشود پدر در اینکه قرض داده است آنرا بپسر خود یا باقل قوله لا يقبل قوله کل عین و دین وکفالة و جنایة واجارة وحبس ولا تسمع دعوى الكفالة بعد الابراء العا (الحكم) اگر کسی گفت که هیچ حقی نیست مرا بر فلان داخل میشود درینقولش هردین ودین و ضامنتی و جنایت واجار و بنده یی کردن و شنیده نمی شود دعوای ضامنی بعد از ابراء عام لا تسمع الدعوى بالعين ايضاله بعد ماساومه عليها لا تسمع الدعوى بعد الابراء العام لاضمان الدرك والا اذا ظهر شي للقاصر بعد ابراقه وحيث سبل ببلوغه لم يكن يعلمه (الحكم) شنیده نمیشود دعوی بمال معین که آن از من است بعد از قصد کردن مدعی بیان آن مال را انفقالسید و شنیده نمی شود دعوی بعد از ابراء عام مکر شنیده میشود دعوای ضمان درک و اگر شنیده میشود وقتیکه ظاهر شود چیزی مرکودک را بعد از ابرا کردن او برای وصی خود بعد از بلوغ كودك در حالیکه دان بآن چیز لا تسمع دعوى الموقوف عليهم الا باذن القاضي اوكون المدعى ناظرالحكم) صحیح نمیشود دعوای کسانیکه برایشان وقف کرده شده باشد مگر باذن قاضی یا که مدعی ناظر وقف باشداد نمی اند عم الميت لاجل ان يغسلة لاييه او لامة وان يقول هو طرفي ولا وارث له غيري بعد ان سيب السمة من الميت والمدعى لثبوت العمومة حتى ينصب الا آب واحك بعد دعوى المال (الحكم) شخصی دعوی نکرد که هم مرده هستم جاری یان کند که عم پدری ویامادری او ستم و چان نیست ازاینکه بگود کمن وارث مرده هستم و نیست دیگر وارث مراورا غیر از من بعد از بیان کردن گواهان نسب مرده و مدعی امایکی کا شود بیک پرپس از دعوای مال العبد اذا انقاد للبيع لا تقع دعواه حرية الاصل بدون بيئة الحكم سلام وقتی که گردن نهاد برای فروختن شنیده نمیشود دعوای وی که من در اصل آزادم بدون گواهان التناقض لا يمنع دعوى الحرية سواء كانت اصلية او عارضة (الحكم) تناقض منع نمیکند دعوای آزاده بودن برابر است که آزادی بودن اصلی باشد یا عارضی بسبب آزاد کردن خواجه اورا الاستيداع يمنع دعوى الملك