Page 307

جلد چهارم ٣٠٢ کتاب الدعوی [ILL] دفع دعوی برهن [ILL] [ILL] که آن کنيز موجود است در فلان شهر دست بدست فلان کس و گذرانید گواهانرا و ايشان گواهی دادند که اینک آن کنيز زنده و موجود در فلان شهر آیا این دفع میگردد مردعوای مدعی را یا نه گفته است امام محمد رحمة الله علیه که دفع نمیکرد و همچنين ذکر شده است در کتاب ذخيره و اگر آن کنيز را زنده آرد و دفع میشود قال صاحب البحر قد سئلت عن رجل اخذ متاع اخته من بيتها و رهنه وغاب فادعت الاخت به على في اليد فاجاب بالرهن فاجبت ان ادعت ثلاثة غصب اخيها ورهن ذى اليد المرتهن لخلت دعت وان ادعت السرقة لا (رد المحتار) صاحب کتاب بحر گفته است که من پر سیده شدم از حال مردی که بگیرد کالای خواهر خود را از خانه خواهر خود و گرو ننهد آن کالا را نزد شخصی خود او غائب شود پس دعوی کند آن مال را خواهر او برذواليد و در جواب بگوید ذواليد که در نزد من گرو نهاده آنرا فلان غائب پس جواب گفتم که اگر دعوی غصب کرد آنزن غصب کردن برادر خود را و ذواليد گواهان گذرانید بر گرو نهادن برادرش دفع میشود دعوای آنزن و اگر دعوی کرد آن زن دزدیدن برادر خود را دفع نميشود دعوای آنزن نگذرانيدن آن گواهان وفي شرح الوهبانية للشرنبلالى لوانتفا على الملك لزيد وكرايدعى الاجارة منه لم يكن الثانى خصما للاول على الصحيح (الدر المختار) مالم يدع عليه فعلا اوحتى يحضر المالك ولا يحتاج دفع هذه البديه (تكلمه) ولا يدعى رهن او شر او واما الشترى فخصم للكل (درمختار) وكذا الموهوب لهاي مدعى على الشرى ، أوالهبة مع القبض اذا لرهن يكون خصما للمستاجر ومملكة الرهن و لملك الشرای (تکمله) و درکتاب شرح و هیانیه تصنيف شرنبلالی مذکور است که اگر اتفاق داشتند مدعی و مدعی علیه برملک بودن زيد و هر يکی از ایشان دعوی میکرد اجاره گرفتن را از زيد نمی شود مدعی دوم خصم مدعی اول را بنا بروایت صحیح تا آنکه دعوی نکرده باشد فعلی را بر مدعی علیه یا آنکه حاضر شده صاحب مال و محتاج نمیشود در دفع این دعوی به گذرانیدن گواهان و نمیشود مدعی در خصم نمیشود مرد علی گروی یا مدعی خریدن را واما خریده صحیحت مردی ایشانرا و همچنین شخصی که بخشش برای او شده یعنی شخصی که دعوی کند خریدن را یا دعوی کند بخشش را با قبض با [ILL]