Page 298

جلد چهارم ۲۹۳ کتاب الدعوی اگر عالم بود قاضی بر اینکه غائب ودیعت نهاده است مقام برا بزدد ه الید رجل اودع نصف عبد او نصف دار غیر مقسوم ثم باع منه النصف الاخر وسله اليه ثم جاء رجل وادعى النصف واقام البيئة فاقام صاحب اليد بينة على الشراء والمودع لم يكن بينهما خصومة حتى يحضر البائع (خزانة المفتین) مردی ودیعت نهاد نصف غلام را یا نصف سرای غیر مقسوم را بعد ازان فروخت نصفه آنرا به مودع و سپرد آن را با و بعد از آن آمدردی دیگر دعوی کرد نصف آن غلام یا سرای را و گذرانید گواهان پس گذرانید صاحب ید گواهان بر شرار و ودیعت نیست در میان مدعی و ذوالید خصومت تا که حاضر شود بایع جل غصب جارية فاودعها رجلاً فاجتمع صاحب الجارية والمودع عند القا فاقام المودع بينة انها وديعة فالخصومة بينهما وان لم يقم البينة على الوديعة فهو خصم وان اقام البينة تقبل منه و ان كان المودع مجهولا لانه اثبت انه ليس بخصم ولو اقام ذو اليد بيئة انه وديعة عندى بعد دعوى المدعى الملك المطلق ثم اقام المدعى بيئة انه غصب منه تقبل هذه البينة ويبطل دعوى الملك عليه (خزانة المفتین) مردی غصب کند کنیزی را و دردیعت نهادیز د مرد دیگر پس جمع شد صاحب کنیز و مودع نز د قاضی و گذرانید مودع گواهان بر اینکه کنیز و دیعت است پس نیست خصومت در میان آنها کنیز و مودع و اگر نگذارند شاهدان برود یعت پس مودع خصم است و اگر مودع گواهان گذرانید برودیعت قبول کرده میشود از وی اگرچه کحی ودیعت نها و مجهول باشد زیر که موع ثابت کرداین را که من خصم نیستم و اگر گذراند ذوالید گواهان را که این ودیعت است نزو من بعد از دعوی کردن مدعی ملک مطلق را بعد از ان گذرانید مدعی گوران که ذوالید غصب کرده است از من قبول کرده می شود این گواهان و باطل میشود دعوی ملک مطلق بروی ایام دارفى يك انسان أدعى اخر انها له فاقر الذى فى يده انها كانت للمدعى وقال فلان أودعنىا واقام البيئة على ذلك فالخصومة بينهما وان لم يقم بينة على ما أدعى لا يندفع عنه الخصومة فاحضر فلان وصدق ذا اليد فيها فال با نزع الدار من يده المستحق يقيم الحاضر بية انها له كذلك