Page 291

جلد چهارم ۲۸۶ کتاب الدعوی بوی وان نکل لزمه هکذا فی المحیط (عالمگیری) مردی دعوی کرد سرائی را که در دست مرد دیگر بود و اقرار کرد ذوالید که این سرای از مدعی است بعد ازان گفت که این سرای مر فلان راست ودیعت نهاده است نزد من یا بعکس گفت چنانکه در اول بیان کرد ودیعت را بعد ازان دوم بار اقرار کرد برای مدعی اگر گواهان گذارند برد ودیعت دفع میشود خصومت از وی و اگر گواهان نبود او را پس اگر ابتدا کرده بود باقرار برای مدعی بعد ازان بدعوی با بیان ودیعت را کرده بود امر کرده میشود بسپردن بمدعی پس اگر حاضر شد الغائب و راستگوی کرد او را کشیده میشی آنسرا ی از دست مدعی زیرا که حق او پیشتر است و لیکن گفته میشود کسی را که اقرار برایش کرده شده است که بگذران گواهانرا که همه این سرای تر است و اگر ابتدا با بیراع کرده بود بعد ازان اقرار کرده بود برای مدعی امر کرده میشود بسپردن سرای بمدعی زیرا که حق مدعی ثابت شده است و حق غائب و همی است بایی که مدعی علیه راستگوی کرده است مدعی را اما غائب احتمال دارد که دروغگوی کند او را در اقرارش و به تقدیر دروغگو کردن او ثابت نمی شود حق غائب و اگر ذوالید گواهان نگذرانید بودیعت نهادن ولیکن مدعی اقرار کرد که غایب ودیعت نهاده است نزد او آن سرای را قاضی نگرداند میان ایشان خصومت را و اگر قاضی عالم بود باینکه سرای از غایب و گذرانید ذوالید گواه انرا برانیکه فلان غائب نزد من ودیعت نهاده آنرا خصومت نمی شود در میان ایشان تا که حاضر شود آن غائب و در باب یمین مذکور است که اگر ذوالید گفت که غائب ودیعت نهاده نزد من این سرا و حال انکه شاهدان نبود او را سوگند داده می شود او را باصل دعوی اگر سوگند کرد خلاص میشود و اگر منع آورد از سوگند لازم میشود با و سپردن آن سرای بمدعی و اگر آن شخص که اقرار کرده شده برای او اول آمد یعنی دومین میرسد او را گیر از مدعی آن سرای را بعد از ان گفته میشود بان کسی که دوم بار برای او اقرار کرده شده که مدعی که که تو در خصومت خود باقی هستی با آن شخصی که در اول برایش اقرار کرده شده اگر گواهان گذرانید بگیرد آنرا و اگر گواهان نبود او را سوگند می شود بکسی که در اول اقرار برایش شده اگر سوگند کرد خلاص میشود و اگر منع آورد لازم می شود باو سپردن آن بکسی که دوم بار برایش اقرار شده و همچنین ذکر شده است در کتاب محیط