Page 283

جلد چهارم ۲۷۰ کتاب الدعوی میگیر د بر آن تا اینکه اگر بیاید مالک آن مال و اراده تملک خود را پس حیلہ یکی است ما نه برای باطل کردن حق او با نزاری می گذراند گواهان را که فلان امانت نهاده است آنرا نزد من پس باطل میکنند حق او را و دفع می میکنند خصر مت او را دعوای شی را پس وقتیکه قاضی او را بآن متهم بداند قبول نکند از و این دفع را و گفته است شیخ الاسلام خواهر زاده داب مبسوط خود که آنچه یکدامام ابویوسف رحمته الله علیه بآن رفته است استحسان است و بدان رفته است بعد از انکه با مرقضا، گرفتارشده بود و براحوال مردم آگاه شده بود آنچنان که غیرا و بآن آگاه نشده بود و همچنین قول امام ابویو رحمته الله علیه حمل کرده مفتی و برگزیده است انرا در کتاب مختاروان وقع الدعوى في العين بعد هلاكها بان هلاك عبد في يد رجل و اقام رجل البيّنة انه عبدك واقام المدعى عليه بينة انه كان عنده وديعة أو غصب او اجارة او رهنا او مضاربة او شركة لا تقبل بيئة المدعى عليه ببراة نفس بالقيمة للمدعى واخذ القيمة من المدعى عليه فاذا حفر الغائب وصدق المدعى عليه فيما اله ففي الوديعة والرهن والاجارة والمضاربة والشركة يرجع المدعى عليه على الغائب بما ضمن وا يرجع المستعير والغاصب والسّارق بما ضمن على الغائب هذا اذا صدق المدعى عليه و الغائب انه وصل اليه من جهته فان كذب صاحب اليد الغائب في اقراره انه وصل اليه من جهتة بو من الوجوه التي ذكرنافلا يرجع له ما لم يقم البينة على ما ادعاه في الاجارة والرهن والود والشركة والمضاربة لانه يدعى لنفسه دينا على الغائب بسبب عمل له وهو ينكر فلام للحصين) واگر واقع شود دعوی در مال معین بعد از بلا کش چنانکه غلامی بلاک شود در دست مردی در مرد دیگری بگذراند گواهان را که این غلام من است و بگذراند مدعی علیه گواہ نرا که این مال معین نز ومن امانت یا گرو با اعشار یا شرکی است قبول کرده نمی شود گواہان مدعی علیه پس اگر حکم کرده شد بقیمت آن مال معین برای مدی و گرفت قیمت را از مدعی علیه و حاضر شد آن غایب و راستگوی کرد مدعی علیه را در آن گفته او پس درودیوه و ودیعت و گروی و اجاره و مضاربت و شرکت رجوع کند مدعی علیه بر غائب آنقدر ی که تاوان داده او هانم