Page 27

جلد چهارم کتاب دعوی قیمت آن مال در روز مردن مدعی علیه و در دعوای مضاربت بسبب مردن مضارب در حالیکه معلوم نکرده باشد مال مضاربت را برای ورثه خود چاره نیست مدعی را از بیان کردن اینکه مال مضاربت در روز مرگ مضارب نقد بود یا رخت و در دعوای مال شریکی چاره نیست مدعی را از بیان کردن اینکه مردان شریک دیگر او در حالیکه معلوم نکرد مال شریک را برای ورثه خود یا آن مالی را که خریده شده است بمال شریکی زیرا که مال شریکی مضمون بمثل خود است و مال خریده شده بمال شریکی مضمون بقیمت خودست ولو ادعی ما لا بكفالة لابد من بيان المال باي سبب ولابد ان يقول واجاز المكفول له الكفالة في مجلس الكفالة حتى لو قال في مجلسه لم يجز ولا يشترط بيان المكفو عنه كما في الخانية (تكملة) واگر دعوی کرد مال را بسبب ضامن شدن مدعی علیه ناچار نیست از اینکه بیان کند اینکه واجب شدن مال بکدام سبب است و ناچار نیست از این که بگوید که اجازه کرده است مکفول له عقد کفاله را در مجلس ضامن شدن تا انکه اگر گفت که اجازه کرده در مجلس خود روا نمیشود دعوی او و شرط نیست که بیان کند کسی را که ضامن از طرف او شده است چنانچه ذکر شده است این حکم در کتاب قاضیخان و في دعوى الدين على الميت لو كتب توفی بلا ادائه وخلف من التركة بيد هذا الوارث ما يفي تسمع هذه الدعوى وان لم يبين اعيان التركة وبه يفتى لكن انما يامر القاضي لوارث باداء الدين لو ثبت وصول التركة اليه ولو انكر وصولها اليه لا يمكن اثباته الا بعد بیان