Page 199

کتاب دعوی ۱۹۴ جلد چهارم مال بهر دو یکجا اختلاف کرده اند مشایخ رحمهم الله تع درین حکم عامه مشایخ رح گفته که سوگند بدهد اورا دوبار یکبار برسیدن برثبات ویکبار برعلم بدین واین حکم مذکور وقتی است که آن وارث اقرار کند بمردن پدرخود و بگوید که آری پدرم مرده است اما وقتی که منکر شود از مردن پدر خود وصاحب دین اداوہ کند سوگند دادن اورا بران مردن پس عامه مشایخ رح برین اندکه سوگند بدهد اورا دوبار یکبار برمردن برعلم ویکبار بر رسیدن مال برثبات پس اگر منع آورد از سوگند خوردن برمردن تا آنکه مردن ثابت شد سوگند بدهد اورا برعلمش اگرسوگند خورد چیزی لازم نمی شود براو واگر منع آورد لازم می شود دین براو همچنان است در شرح ادب قاضی امام خصاف رحمه الله تعالی واذا مات الرجل و ترك مراة و اولادا صغارا ولم يدع ما لاظاهر فجاء رجل فادعى على الميت دينا فاحضر المرأة قال الشيخ الامام ابوبكر محمد بن الفضل رح المرأة في هذا كوارث آخريقي البينة عليها لاثبات الدين على الميت وان لم يكن في يدها شيئ وكذا لو كانت التركة مستغرقة بالدين ذكر الخصافح ان الوارث يكون خصما لمن يدعي دينا على الميت (قاضيخان) وقتی که مردی مرد و گذاشت زن واولاد خرد را و نگذاشت مال ظاهرا پس مرد دیگر آمد ودعوی کرد بر آنمرده دینی را وحاضر کرد زن آنمرد را گفته است امام ابوبکر محمد بن الفضل رح که آنزن درین دعوی مثل وارث دیگرست قبول کرده میشود گواهان بروی از برای ثانی دین بر آنمرد اگر چه نباشد در دست او چیزی و همچنانست اگر ترکه مستغرق باشد بدین ذکر کرده است امام خصاف که وارث خصم میگردد از برای کسیکه دعوی میکند دین را بمرده وذكر الخصافحمه رجل قدم رجلا الى القاضي قال لك والدي فلان بن فلان الفلاني مات ولم يدع وارثا غيري وله على هذا الرجل كذا وعند هذا الرجل كذا من المال قاك القات یسال