Page 133

کتاب دعوی جلد چهارم بر پیش بودن خریدن خود از وقف کردگش قبول کرده میشود این گواهان بعد از ان اگر فروخت آن سر ایر ابر وقف کننده یا بخشید اور صحیح میشود و این حیله است در دفع ظلم وفی الاجناس دار في يد رجل اقر آخران هذه الدار التي في يديه لي بعتها منه بالف و وصل الكلام فانكرذو اليد الشراء من دورية المقر على الشراء منه يقبل وان قال المدعى هذه الدار لي وسكت ثم قال انا بعتها منه لا يقبل رينام و در کتاب اجناس آورده که سرای در دست مردی بود اقرار کرد شخصی دیگر که بدرستی این سرای که در دست او است از من است که بوی فروخته ام آنرا بهزار درم و متصل گفت این سخن را به سخن اول پس منکر شد ذوالید از خریدن آن سرای را از اقرار کننده و گواهان گذرانید اقرار کننده بر خریدن ذوالید ان سرای را از او قبول کرده میشود این گواهان او و اگر گفت اقرار کننده که این سرای از من است و سکوت کرد بعد از ان گفت که فروخته ام انرا بذای الیہ قبول کرده نمیشود این گفته او رجل ادعى شيئا في يد انسان فاقام البينة فاقر المدعى عليه بالمدعى به لغيره لم يصح اقراره حتى لا يندفع منه الخصومة ( قاضیخان ) مردی دعوی کرد چیزیرا که در دست شخصی بود وگذرانید گواهانرا بران پس اقرار کرد مدعی علیه بمدعابه برای غیر خود صحیح نیست این اقرار و تا اینکه دفع نمیشود این خصومت از و اذا ادعت المرأة على زوجها الطلاق فاقرا و ادعت الامة العتق فاقر ثم غاب فان القاضى يقضى علیہ باقراره ولو لم يقر لكن اقيم عليه البينة فغاب فانه لا يقضى على الغائب رجل في يديه مال فقال هو وديعة عندى ولا اعرف مالكها