Page 132

جلد چهارم ۱۲۲ کتاب دعوی بطريق الملك يسمع بخلاف ما اذا برهن العبد على رجل انه اعتقه وبرهن وحكم له به ثم ادعى آخر انه ملكه لا يسمع والقضاء بالعتق يكون قضاء على الكافة بخلاف الوقف قال صدر الشهيد رح لم نجد له رواية لكن افتى السيد ابو شجاع بهذا (بزازيه ) و در کتاب صغری آورده که شخصی دعوی نمود که بدرستی این زمین که بدست تست وقف فلان است بشرایط آن و من متولی و متصرف آنم و گواهان بران گذرانید و حکم کرده شد بوقفیت آن بعد ازان آمد مردی دیگر و دعوی نمود که بدرستی این زمین از من است بطریق ملکیت شنیده میشود ایند عوی بخلاف از انکه غلام دعوی کند بر سری که مرا آزاد کرده است و گواهان بران گذراند و حکم کرده شد بآزادی او بعد از ان دعوی نماید شخصی دیگری که این غلام ملک تست که شنیده میشود این دعوای او زیرا که حکم بآزادی غلام حکم میشود بر همه مردم بخلاف از وقف که چنین نیست گفته است صدر الشهید رح که نیافته ام مر این حکم را روایتی لکن فتوی کرده است سید ابو شجاع رح باین حکم گذشته وفى الاجناس باع داره سراثم وقفها علانية فالوق صحيح في الظاهر فلوا د على المشترى بعد ايام وبرهن على تقدم الشراء على الوقف يقبل ثم اذا با عها من الواقف او وهبها له يصح وهي الحيلة في دفع الحكم (بزاين) و در کتاب اجناس آورده که شخصی فروخت سرای خود را پنهان بعد ازان وقف کرد آن سرایرا بظاهر پس وقف او صحیح است در ظاهر پس اگر آن خرنده دعوی کرد آن سر ا یرا بعد از چند روزی گواهان گذرانید