Page 108

کتاب دعوی ١٠٣ جلد چهارم بخلاف ما اذا شهد واعند معاينة الدارلان المعرفة حصلت بالاشارة بدون ذكرالحد فتقبل (فصول عمادي) وقتیکه مدعی دعوی نمود محدود يرا وبيان كردحدود چهارگانه آنرا و گفتندگواهان او كه ما ميشناسيم حدود آنرا وقتيكه برويم بان محدود و ايستا ده شويم درانجا وليكن نمیشناسیم همسایه گان انرا و نمیشناسیم نامهای ایشانرا گفته است شيخ امام شمس ائمه حلوانی ٧ كه درينجا سه مسئله است مسئله اول نيست که گواهان بگویند که مر این مدعی را سرائیست درفلان محله درفلان کوچه متصل است بسرای فلان که درفـلان کوچه است غصب کرده است آن سرایرا از واین مدعی علیه و بغیر حق در دست اوست و بيان نگردند گواهان حدود آنرا وگفتندکه نمیدانیم حدود آنرا وآورد مدعی گواهان دیگررا که گواهی دادند محدود آنسرای پس بدرستیكه قاضی حكم نميكند بآن سرای برای مدعی زیرا که انگو اهان که گواهی دادند بملکیت گواهی نداده اند بحدود آنرای و آنانیکه گواهی داده اند محدود آن گواهی نداده اند مرمدعی را بملکیت آنرای بخلاف آن صورتیکه شاهدان گواهی بدهند نزد معاینه و حضورنری زیرا که شناختن آنرای حاصل میشود باشارت کردن شاهدان بان سران بغیر از ذکر حدودش پس قبول کرده میشود گواهی شان والمسئلة الثاني لو قال الشهود نحن نعلم حدود ها احد حدرها كذا والثاني كذا والثالث كذا والرابع كذا لكن لا ندري اتوافق الحدود التي سمعنا دعوى المدعي وهل هذه الحدود حدود