Page 630

جلد دوم ۶۲۷ کتاب الشهادة شاهدان رجوع کردند از گواهی خود تاوانده میشوند دیت را در صورت خون خطا و تاوانده میشوند تا وان زخم را در صورت زخم خطا و زخم بقصد و میشود دیت بر ایشان در سه سال و آنقدر تاوان زخم که بر پنجصد درم شرعی برسد یا بزیاده از ان تاسوم حصه دیت لازم میشود در یکسال و انقدر یکه زیاد شوه از دو حصه از جمله سه حصه دیت لازم میشود در دیگر سال و انقد ریکه کم باشد از پنجصد درم لازم میشود در حالا و اگر دیت واجب بود در حال دیگر فریند ازان چیزی تا اینکه دوست باد گوا میدادند که صاحب دیت ابرا کرد و بهت برای جنایت کننده از ان و قاضی حکم کرد بخلاصی او بعد از ان اینگواهان رجوع کردند تاوان ده میشوند ایشان دیت را در حال همچنین ذکر شده است در کتاب حاوی ولو شهدا انه صالحه عن دم العمد على الف ثم رجعا لم يضمنا ايهما كان المنكر بالصلح وتمامه فى المحيط وفيه شهد ا انه صالحه على عشرين الفا والقاتل بجد فقضى ثم رجعا ضمنا الفضل على الدية قال الطالب صالحتك على الف وقال الخصم لا بل على خمسمائة فالقول للمدعى عليه مع يمينه لانكار الزيادة فان برهن الطالب وقضى ثمر رجعالة خمسمائة التي بشهادتها (محیط و خانیلی و غیره) و اگر دو شاهد گواهی دادند که بدرستی ولی کشته صلح کرد به سبتی از خونی که بقصد بود هر کرا بعد ازان رجوع کردند از گواهی خود تاوانده میشوند هیچ چیز را در هر کدام از ولی کشته شده و یا کشنده که منکر از صلح باشد همین حکم است و تمام این حکم در کتاب محیط است و هم در کتاب محیط ذکر شده است که اگر دو شاهد گواهی دادند که بدرستی این شخص صلح کرده است با ولی کشته شده بیست هزار درم و آن کشنده منکر بود ازان پس قاضی حکم کرد بآن صلح بعد از ان آنشاهدان رجوع کردند از گواهی خود تاوانده میشوند مقدار زیاده را بردیت طلب کننده حق گفت که صلح کردم با تو بهزار درم در مدعی علیه گفت که نه چنین است بلکه پنجصد درم صلح کرده پس معتبر قول مدعی علیه است باسوکند او از جهت منکر بودا از زیادتی پس اگر طلب کننده حق گذرانید شاهد انرا بهزار درم وحکم کرده شد بآن بعد از ان شاهدان رجوع کند وین الاصل صاحب محیط