Page 581

جلد دوم ۵۷۸ کتاب الشهادة ومهر مثلها الف درهم فشهد شاهدان انه تزوجها على مائة درهم فقضى القاضى بذلك ثم رجعا عن شهادتهما حال قيام النكاح او بعد الطلاق بعد الدخول ضمنا للمرأة تسعمائة فى قول ابى حنيفة ومحمد رحمهما الله تعالى وان رجعا بعد الطلاق قبل الدخول لا يضمنا للمرأة على نصف المائة شيئا عندهم جميعا فيجب الحكم للمتعة حتى لو زاد ضمنالها الزيادة على خمسمائة هكذا في المحيط (عالمكيرى) دوقتیکه دعوی کرد مردی بر زنی که بدرستی بنکاح گرفته ام اورابصد درم و ان زن گفت که چنین نیست بلکه بنکاح گرفته مرا بهزار درم و حال انیکه مهر مثل آن زن بزار درم بود پس دو شاهد گواهی دادند که بدت این مرد بنکاح گرفته است این زن را بصد درم و قاضی حکم کرد بآن بعد ازان رجوع کردند گواهان از شاهد خود در حالیکه نکاح ثابت بود یا بعد از طلاق کردن پس از دخول تاوان ده میشوند آنشاها برای آنزن نهصد درم را در قول طرفین رحمهما الله تعالی و اگر رجوع کردند بعد از طلاق پیش از دخول تاوان ده نمیشوند برای آن زن هیچ چیز را نزد همه امامان ما رحمهم الله تعالی پس واجب است حکم بمتعه تا انیکه اگر متعه این زن زیاده بود از نصف مهر او که پنجاه درم است ضامن میشوند گواهان برای آن زن آنچیز یکه زیاده است بپنجاه دم همچنین ذکر شده است در کتاب محیط وفى المحيط تزوجها بلامهر وطلقها قبل الدخول فشهداء صالحها عن المتعة على عبد وقبضته وهى تنكر فقضى القاضى عليها ثم رجعاً لا يضمنان العبد بل المتعة وان كان مهر مثلها عشرة ضمنالها خمسة دراهم بخلاف ما لو شهدا انه صالحها عنها بعبد وقضى لها به ثم شهد بقبضه ثم رجعا ضمنا قيمة العبد (بحر) و ذکر کرده است در کتاب محیط که مردی زنی را بنکاح گرفت بغیر مهر و طلاق کرد او را پیش از دخول پس دو کس گواهی دادند که این مرد با این زن صلح کرد دست بعوض متعه خود بغلامی و قبض کردن است آن غلام را و آن زن منکر بود از ان پس قاضی حکم کرد بران زن بعد از ان گواهان رجوع کردند تا وان ده نمیشوند غلام را بلکه تا وانده میشوند متعه را و اگر مهر مثل او ده درم بود تا وان دهند ملاید نیکند ملاید میکند مصلحت روی