Page 572

جلد دوم ۵۴۹ کتاب الشهادة دادام سرای خود را بتو بمدت یکماه باجرت ده درهم و امرد اجاره گیرنده منکر بود از اجاره گرفتن پس گواهی دادند دو شاهد بآن عقد اجاره بعد از ان رجوع کردند گواهان از گواهی خود پس اگر این رجوع کردن ایشان در اول مدت اجاره بود دیده شود اگر اجر مثل این سرای برابر بود بآن اجری که در گواهی ایشان نامیده شده بود پس هیچ تاوانی نیست بر گواهان و اگر کمته بود از آن تاوانده می شوند قدر زیادتی اجر مثل را که بران اجر نامیده شده است و اگر این دعوی بعد از گذشتن مدت اجاره بود تاوانده میشوند گواهان اجرت را همچنین ذکر شده است در شرح طحاوی ولوا دعی رجل انه استاجر هذه الدابة من فلان بعشرة دراهم واجرة مثلها مائة درهم والمؤجر منكر فشهد شاهدان وقضى القاضي بحال يضمنا للمؤجرتأكد في البدايع اعلمكی و اگر دعوی کرد مردی که بدرستی که من باجاره گرفته ام این چهارپای را از فلان بده درهم وحال اینکه اجر مثل این چهارپای صد درهم بود واجاره دهنده منکر بود از اجاره دادن پس دو شاهت گواهی دادند باجاره دادن او قاضی حکم کرد بعد از ان گواهان رجوع کردند تاوان نمی شوند برای اجاره دهنده چیزیرا همچنین ذکر شده است در کتاب بدایع ولوركب رجل بعير الى مكة فعطب فقال رب لبعير غصبنى وقال الراكب استأجرته منك بكذا واقام عليه شاهدين فابراه القاضي من الضمان وانفذ عليه ما وجب من الأجرته رجعا عن شهادتها ضمنا قيمة البعير الامقدار ما اخذه صاحبه من الاجر و كان البعير اول يوم ركبه يساوى مأتى درهم واخر يوم عطب فيه يساوى بعد الکوہ محاکم قیم فندکور