Page 565

جلد دوم ۵۶۲ کتاب الشهادة بعد القضاء ضمنا قيمة العبد فان ضمنا قيمة العبد لم يرجع فى الهبة ولا يرجع الشاهدان فى العبد ولوكان ابيض العين يوم القضاء بالهبة ثم رجعا والبياض زائل ضمنا قيمته ابيض كذا فى محيط السرخسى رح ولو تضمن المقضى عليه الشاهد القيمة فله الرجوع فى العبد بقضاء القاضى كذا فى المبسوط وكل جواب عرفته فى الهبة فهو الجواب فى الصدقة الا فى فصل الرجوع فانه لا رجوع فى الصدقة بخلاف الهبة كذا فى المحيط (عللكمى رح دو شاهد گواهی دادند که بدرستی این شخص بخشیده است غلام خود را بفلان و آن فلان قبض کرده است آن غلام را بعد از ان شاهد ان رجوع کردند از گواهی خود پس از حکم کردن قاضی بشاهدی ایشان تاوانده میشوند قیمت آن غلام را برای صاحب او پس اگر صاحب آن غلام تاوان گرفت از آن شاهد ان قیمت آن غلام را رجوع نکند مقضی علیه بآن کسی که حکم کرده شد بود برای او در بخشش خود و آن دو شاهد رجوع نکنند در آن غلام بخشیده شده و اگر آن غلام سفید چشم بود در روز حکم کردن قاضی بخشش بودن او بعد از ان رجوع کردند از گواهی خود حال آنکه در وقت رجوع کردن ایشان دور شده بود سفیدی چشم او تاوانده میشوند آن شاهد ان قیمت آن غلام را در حالیکه سفید چشم باشد همچنین ذکر شده است در کتاب محیط سرخسی رحمة الله علیه اگر آن کسیکه حکم بر او کرده شده بود تاوان نگرفت از شاهد قیمت آن غلام را پس مرا و راست رجوع کردن بحکم قاضی در آن غلام بر آن کسیکه حکم کرد شده است برای او همچنین ذکر شده است در کتاب مبسوط و هر حکمی را که دانستی