Page 551

جلد دوم ۵۴۸ كتاب الشهادة آن هزار درم را و رجوع نکنند بر آن کسیکه گواهی داده شده برای او بخلاصی از آن دین ولوشهد شاهدان على رجل انه عبد لهذا الرجل وقضى القاضی ثم اعتقه علی مال رجعا عن شهادتهما لم يضمنا المشهود عليه شيئاً كذا فى المحيط (عالمگیری) و اگر دو شاهد گواهی دادند که بدرستی این شخص غلام این مردست و قاضی حکم کرد بغلامی او بعد از آن آن مرد آزاد کرد آنغلام را بعوض مالی بعد از آن شاهدان رجوع کردند از گواهی خود تاوانده نمیشوند هیچ چیز برای آن کسی که گواهی داده شده بر او همچنین مذکوراست در کتاب مبسوط واذا كان الرجوع عن الشهادة في مرض الشاهدين وقضى القاضی بالضمان عليهما فذلك بمنزلة اقرارهما بالدين في المرض حتى لوماتا في مرضهما وعليهما ديون الصحة بدأت بديون الصحة كذا فى الذخيرة (عالمكيرى) و وقتی که رجوع از گواهی در حال مرض دو شاهدان باشد و قاضی حکم کند بتاوان بر ایشان پس آن حکم قاضی بتاوان ایشان در حال بیماری بمنزله اقرار کردن ایشان است بدین در حالی بیماری تا آنکه اگر مردند در ان بیماری خود و حال آنکه بر ایشان دینهای حال تندرستی ایشان بود شروع کرده می شود بادا کردن دینهای حال تندرستی ایشان همچنین مذکورست در کتاب ذخیره ذمیان شهد اعلی ذمی لذمى آخر بالمال وبالخمر والخنزير فقضى بذلك ثم رجعا ضمنا المال وقيمة الخنزير ومثل الخمر وان اسلم الشاهدان ثم رجعا عن شهادتهما غرما المال وقيمة الخنزير ولا يضمنان الخمر ولا قيمتها في قول ابي يوسف ولو لم يسلم الشاهدان واسلم المشهود عليه ثم رجعا ضمنا المال وقيمة الخنزير ولم يضمنا قيمة الخمر كذا في المبسوط بحر وخزانة المفتين وعالمگیری) دو ذمی گواهی دادند بر ذمی بمی