Page 526

جلد دوم ۵۲۳ کتاب الشهادة بدروغ داده ایم زده نشوند ایشان و گفته اند صاحبین رحمهما الله تعالی که تعزیر کرده شوند و مردان و زنان و اهل ذمه در حکم شاهدی دروغ برابرند همچنین ذکر شده است در کتاب تبیین قال فی الفتح واعلم انه قد قيل ان المسئلة على ثلثة اوجه أن رجع علی سبیل الاحرار مثل ان يقول نعم شهدت في هذه بالزور او اکاح عن مثل ذلك فانه يعزر بالضرب بالاتفاق وان رجع على سبيل التوبة لا يغمر داتفاقا وانكان لا يعرف حاله فعلى الاختلاف المذکور (رد المحتار) و در کتاب فتح القدیر گفته است که بدانکه بدرستی تحقیق بعض مشایخ رحمهم الله گفته اند که این مسئله بر سه قسم است اگر رجوع کرده بود از شاهدی خود بطریق محکم شدن برین گواهی دروغ چنانکه بگوید که آری گواهی داده ام درین حادثه بدروغ و نمی کردم از مثل این شاهدی دروغ پس بدرستی که این شاهد تعزیر کرده شود بزدن او باتفاق علمای ما رحمهم الله و اگر رجوع کرد بطریق توبه کردن تعزیر کرده نشود با تما ایشان و اگر شناخته نمی شد حال او که توبه کرده یا محکم است بشاهدی دروغ پس حکم او بنا بر ان اختلاف ذکر کرده شده است که نزد امام اعظم رحمة الله علیه شهر کرده شود و نزد صاحبین رحمهما الله تعالی زده شود و بندی کرده شود وتفویض توبت الى القاضي على الصحيح لو فاسقا ولو عدلا او مستور الا تقبل شهادته ابدا قلت وعن الثانى رج تقبل و به يفتى عینی و غیره (در مختار) و در تامه تعزیر کرده شود دیده ظاهر شدن توبه او از شاهدی دروغ بنا بر روایت صحیح مفوض رای قاضی است اگر آن شاهد دروغ فاسق بود و اگر عادل و یا پوشیده حال بود همیشه قبول کرده کر الله نمیشود گواهی او در قول میگویم که نقل شده است از امام ابو یوسف رحمة الله علیه اینکه