Page 524

جلد دوم ۵۲۱ کتاب الشهادة و وقتی که قاضی پرسید آن شاهد انرا پس ایشان گفتند که خواجه ما آزاد کرده است ما را و گذرانیدند شاهد انرا بآزاد کردن ایشان به ثابت می شود آزاد کردن خواجه در وقت غائب بودن او پس وقتی که حاضر شد خواجه ایشان ظلم کند منکر شدن او از آزاد کردن او چنانچه در کتاب خزانة الاکل ذکر شده است الباب الحادی عشر فی شهادة الزور باب یازدهم ثابت است در بیان حکم شاهدی دروغ قال ابو حنیفه رحمه الله الزور اشهره فی السوق ولا اعزره وقالا نوجعه ضربا ونحبسه (هدايه) وفی السراجية الفتوى على قوله ورجح في فتح القدير قولهما وقال انه الحق (نج) فالحاصل الاتفاق على تعزيره (فتح القدير) اتصل القضاء بشهادته اولم يتصل (عالمگیری) غیر انه اكتفى بتشهير حاله في الاسواق وهما اضافا الى ذلك الضرب والحبس (فتح القدیر) گفته است حضرت امام ابو حنیفه رح که شاهد دروغ را تشہیر میکنیم در بازار و تعزیر نمیکنم اورا و گفته اند صبا حین رحمہما الله که درد ناک میکنیم او را بزدن و بندی میکنیم او را و در فتاوای سراجیه ذکر شده است که فتوی بقول حضرت امام اعظم است رحمة الله علیه و بهتر گردانیده است در کتاب فتح القدیر قول صاحبین را رحمها الله تعالی و گفته است که بدرستی قول ایشان حق است پس حاصل اینکه درین حکم اتفاق حضرت امام اعظم و صاحبین او رحمهم الله تعالی بتعزیر کردن او خواه حکم قاضی بشاہدی ایشان پیوست شده باشده یا پیوست نشده باشد لیکن این قدر هست که بدرستی امام اعظم رحمه الله اکتفا کرده است مشهور کردن حال او در بازار ها و صاحبین رحمهما الله تعالی فرموده اند مشهور کردن او را میشود کواهم