Page 509

جلد دوم ۵۰۶ كتاب الشهادة فایده در انیکه از بعضی تزکیه کنندگان شاهد جرح شود و از بعضی دیگر عادل شود ایضا (مجوح لاحق) المزكى شيئين فعدلهم احدهما وجرحهم الآخر قال ابو حنيفة وابو يوسف الجرح اولى كما عدل اثنان وجرحه اثنان كالجرح اولى وقولهم جميعا (قاضيخا ) فان جرحه واحد وعدله اثنان فالتعد على عبده الشهادة اولى بالاجماع وان جرحه اثنان وعدله ثلثة فالحج اولى (كلم) الا اذا كان بينهم تعصب فانه لا يقبل جرحم لان اصل على احمد لا تقبل عند التعصب فالجرح واگر تزکیه کنندگان دوکس بودند پس عادل کرد شاهد را یکی ایشان مجروح کرد او را دیگریشان گفته اند حضرت شیخین رحمها الله تعالی جرح بهتر است بقول شدن چنانچه اگر عادل کنند شاهد را دو کس و مجرح کند او را دو کس پس جرح بهتر است بقول شدن بنابقول محمد امام ما رحمهم الله تعالی پس اگر جرح کرد شاهد را یکش و عادل کرد او را دو کس پس عادل کردن بهتر است بقول شدن باتفاق امامان ما رحمهم الله واگر جرح کردند او را دو کس و عادل کردند او را ده کسان پس جرح بهتر است بقول شدن مگر جرح قبول نیست وقتیکه میان تزکیه کنندگان شهاد تعصب و دشمنی باشد پس بدر ستیکه جرح کردن ایشان قبول نمیشود زیرا که اصل شهادی نزد وجود تعصب قبول نمیشود پس جرح بهتر است که قبول نشود واذا كان رسول القاضي الذي يسأل عن الشهو واحد جاز والاثنان افضل والمراد منه المزكى والحاصل انه يكفي في التزكية الواحد وكذا في يقع حج القد الرسالة اليه والرسالة منه الى القاضي وكذا فى الترجمة عن الشاهد وغيره عند ابي حنيفة وابو يوسف رحم وقتیکه فرستاده شده قاضی از حال شاهدان میپرسد یکی باشد رو است و دو بودن ایشان بهتر است مراد از فرستاده شده قاتل تزکیه کننده شاهد است محال انکه بدستی ونز کیه کردن شاهد یک کس کافی است همچنین در فرستادن قاضی کسی کی ترک کننده در رسان از جانب تزکیه کننده بقاضی و همچنین در ترجمه کردن از زبان شاهد وغیر آن نزد حضرت شیخین رحمها الله تعا ويقبل قول الواحد فایده قول یک عادل در یازده جا قبول است العدل في احد عشر موضعا كما في منظومة ابن وهبان درو تقويم المتلف وفي الجرح والتعديل ضہ والمترجم وجودة المعلوفه وفي الاخبار بالفلس بعد مضى المدة وفي رسول القافي المزن واثبات العيب وبرؤية رمضان عند الاعتدال وفي اخبار الشاهد بالموت اى اذا شهد عدل عند رجلين على موت رجل وسعهما ان يشهدا مترجم واکر من عادل شو