Page 468

جلد دوم ۴۶۵ کتاب الشهادة والمطلوب واذا اراد ان يشهد غيره على شهادته ينبغى ان يحضر الطالب ويشير اليهما واذا اراد ان يشهد عند غيبتهما ينبغي ان يذكر اسمهما ونسبهما الا اذا كان المشهود عليه غائبا فذكر الاسم والنسب يجوز للاشها دويكفى هذا القدر للقضاء كذا فى المحيط (عالمكيرى) و وقتیکه کسی اراده کند که دیگر بر امر شهادی خود شاهد بگرداند میباید او را که طلب کننده حق وکسی را که حق از وطلب میشود حاضر کند وبسوی هر دو می ایشان اشارت کند و اگریراده کنند که در وقت غایب بودن ایشان شاهد بگرداند میباید انیکه ذکر کند نام و نسب هر دو ایشان را نزد شاهدان فرع ولیکن اگر بدرستی انکسیکه شاهد می بر او داده شده است غایب باشد پس بیان کردن نام و نسب او خاص برای شاهد گردانیدن روست و همین قدر بسند و نسبت برای حکم قاضی یعنی تا زمانیکه انکسیکه گواهی بر او داده شده حاضر نباشد حکم قاضی صحیح نمیشود همچنین ذکر شده است در کتاب محیط و لا تقبل شهادة شهود الفروع الا ان يموت شهود الاصل او يغيبوا مسيرة ثلاثة ايام فصاعدا او يمرضوا مرضا لا يستطيعون معه حضور مجلس الحاكم ( هدايه ) او تكون المراءة مخدرة قال البزدوي هي من لا تكون برزت بكرا كانت او ثيبا ولا يراها غير المحارم من الرجال لو خرجت لقضاء حاجة او حمام واما التى جلست على المنصة فراها رجال اجانب كما هو عادة بعض البلاد لا تكون مخدرة حموی ( در مختار ورد المحتار) و قبول کرده نمیشود گواهی گواهان فرع مگر وقتیکه بمرد گواهان اصل و یا غایب شوند مدت سه روز راه یا زیاده از ان و یا بیمار شوند بیماری که با آن بیماری توان حاضر شدن مجلس قاضی را نداشته باشند و یا آنکه شاهد اصل زن مستوره و پرده نشین باشد گفته است امام بزدوی رحمة الله علیه فائده بیان جایگار شدن گواهی فرع