Page 456

جلد دوم ۴۵۲ کتاب الشهادة کنندها این مرده منم و میراث او مر است و شخص دیگر گواهان گذرانید که بدرستی آزاد کنندۀ این مرده منم حکم کرده شود بمیراث آن مرده مدعی دوم رو رد کرده میشود شاهدان مدعی اول بپدر بودن او برای مرده بعد از حکم کردن این قاضی بپدر بودن مدعی دوم اگر وقتیکه مدعی اول بگذراند شاهدان را بآنکه بدرستی قاضی آن شهر حکم کرده است که پدر مرده ام پس مدعی اول بهتر است بگرفتن میراث آن مرده و نسب مدعی دوم باطل میشود و اگر مدعی اول گذرانید شاهدان را بپدر بودن خود پیش از حکم کردن این قاضی برای مدعی دوم بپدر بودن او در خصومت هر دو ی ایشان مخیر میشوند در میراث آن مرده تا که اگر یکی از ایشان مرد معلوم میگردد پدر بودن دیگر از ایشان برای آن مرده حکم درباره میراث غلام آزاد کرده شده بنا بهمین وجه هاست که اگر دو مدعی دعوی آزاد کردن خود را میکردند بهمین طریق که در باره دوم پدر بودن گذشت حکم ایشان چنین است و اگر مدعی اول کم عقل یا خرد بود که قادر نبود ببیان کردن نسب خود بگرداند قاضی او را بپر برای آن مرده اگر مدعی اول نریه باشد پس اگر مدعی دوم آمد و گذرانید شاهدان را که بدرستی پدر مرده ام داده میشود مر مدعی دوم را ششم حصه میراث و اگر مدعی دوم گذرانید شاهدان را که بدرستی برادر مرده ام بگرداند قاضی او را منع شده از میراث بسبب مدعی اول و اگر مدعی اول زن بود بگرداند قاضی او را دختر برای مرده و بدهد با و همه آن مال را بعض آن مال را بسبب فرض و بعض آنرا بسبب رد پس اگر دیگری آمد و دعوی کرد که بدرستی برادر مرده ام بدهد قاضی باو نصف میراث را و اگر مدعی دوم گفت که بدرستی پسر مرده ام بدهد قاضی او را دو حصه از سه حصه میراث همچنین ذکر شده است در کتاب کافی